Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Եթե դեղերը կարողանային խոսել. «Ուժեղ Հայաստանը» Զբոսաշրջության խաբուսիկ աճն առանց առաջընթացի. ինչո՞ւ չենք կարողանում մեր ունեցածը մատուցել աշխարհին. «Փաստ» «Միահեծան, իշխանությունն ամբողջովին իր ձեռքը հավաքած ու բոլորի հանդեպ կասկածամտությամբ լցված անձի հետ գործ ունենք». «Փաստ» Պարզապես մասնավոր սեփականության հափշտակություն. «Փաստ» Անկլավների փոխանակման շուրջ իշխանությունների նոր խոսույթը. ինչո՞ւ ստիպված եղան հետքայլ անել հանրային ճնշման ներքո. «Փաստ» Բաքուն և անձամբ Ալիևն Արցախի հարցում մեծ պարտք ունեն վճարելու շատ երկրների. Զաքարյան Մեծերի խաղը, փոքրերի վճարելիքը. ի՞նչ է սպասվում աշխարհաքաղաքական բախման հանգուցակետում հայտնված երկրներին. «Փաստ» «Եթե պետական հիշողությունը, ազգային իղձերը կորցնում ենք, այդ դեպքում ի՞նչն ենք պաշտպանում». «Փաստ» Michelin-ի գաղտնի տեսուչները Հայաստանում. ո՞վ կարող է արժանանալ առաջին աստղին. «Փաստ» Երբ ջնջվում է... ոգին. «Փաստ» Մենաշնորհային «պատնեշների» փլուզումը. ինչպես է դեղերի էժանացման գործընթացը 1,3 մլն քաղաքացու համար ապահովելու հարյուր հազարավոր դրամների խնայողություն. «Փաստ» Քաղաքական «մարտեր առանց կանոնների». «Փաստ»
Շարունակում ենք մեր հանդիպումները Գավառ համայնքի բնակավայրերում. Աննա ԿոստանյանԳավառի մեր մարտական թիմով՝ Սարուխանում իրականացրած հզոր քարոզարշավից հետո՝ նրա նորակառույց եկեղեցու բակում. Ավետիք ՉալաբյանԱյն մասին, թե ինչու բռնապետի կամակատարները չպետք է խուսափեն նրա ապօրինի հրահանգները կատարելու համար պատասխանատվությունից. Ավետիք ՉալաբյանԼավրովի հայտարարությունից մինչև Եվրոպայի ռազմականացում․ ո՞ւր է տանում այս ճանապարհը. Մհեր ԱվետիսյանԶՊՄԿ-ն երրորդ տարին անընդմեջ Mining Armenia Forum-ի ռազմավարական հովանավորն ու գլխավոր կազմակերպիչն էԳյումրու շարունակական զարգացումն ուժեղ, բարեկեցիկ և անվտանգ Հայաստանի մեր տեսլականն է. տեսանյութՈ՞րն է «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ներկայացուցիչ Աշոտ Մարկոսյանի կյանքի կարգախոսըԵթե դեղերը կարողանային խոսել. «Ուժեղ Հայաստանը»Լեռներում տեղացել է սեզոնի առաջին ձյունը․ ՀունաստանՖրանսիայի ՆԳՆ-ն հաստատել է հոկտեմբերի 17-ի բողոքի ցույցերին ավելի քան 500 հազար մարդու մասնակցությունըՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրեն Խալեդ Էլ-Էնանին այցելել է Զվարթնոց տաճար«Ռոսատոմը» ՀՀ-ից դրական ազդակներ է ստանում Հայկական ԱԷԿ-ի էներգաբլոկի կառուցման առաջարկի առնչությամբ. ԼիխաչովՄԱԿ-ում Հայաստանը վերահաստատել է տարածաշրջանում կայուն խաղաղության հանձնառությունըԱդրբեջանում կրկին խափանվել է պետական հաստատությունների պաշտոնական կայքերի հասանելիությունըՀոկտեմբերի 19-ին, 20-ին, 21/22/23-ին բազմաթիվ հասցեներում լույս չի լինելուՍպասվում է կարճատև անձրև, հնարավոր է նաև ամպրոպ․ եղանակն՝ առաջիկա օրերինԱննա Ամրոյանը դարձել է Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիրՊահանջում ենք ներկայացնել հայ և թուրք ուսանողների փոխանակման ծրագրի մանրամասները․ ՀայտարարությունԿիևի բնակիչները պահանջում են քաղաքապետ Կլիչկոյի հրաժարականըԱնգլիական Պրեմիեր լիգայի 7-րդ տուրում «Չելսին» հաղթեց «Էվերթոնին»
Քաղաքականություն

«Պետական ծառայողը չպիտի վախենա ժողովրդից, այլ ծառայի ժողովրդին»․ Հրայր Կամենդատյան

Հայաքվե միավորման սոցիալ տնտեսական հանձնախմբի ղեկավար Հրայր Կամենդատյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․
 
«Պետական ծառայողը չպիտի վախենա ժողովրդից, այլ ծառայի ժողովրդին»
Սիրելի հայրենակիցներ,
Այսօր ես կուզեմ խոսել մի մարդու մասին, որի անունը քիչ է հիշվում թերթերում, որի դեմքը չկա էկրաններին, բայց որի ստորագրությունը դրված է ձեր ամենօրյա գործերի տակ։ Նա պետական ծառայողն է։ Հեռու գերտերություններից, սառը վերնախավերից, փայլուն խոստումներից և քաղաքական շքերթներից։ Պետական ծառայողը մեր պետության շինարարն է, բայց հաճախ՝ նրա լուռ գերին։
 
Այսօրվա պետական ծառայողը վախի մեջ է ապրում
Այո՛, այսօր Հայաստանի պետական համակարգը ապրում է վախի մթնոլորտում։ Մարդը, որ պետք է լինի ծառայող հանրության առաջ, դարձել է ծառայող վերնախավի առաջ։ Նա իր ստորագրությամբ կատարում է հրամաններ, որոնց հաճախ ինքն էլ չի հավատում։ Նա վախենում է չհամաձայնելուց։ Նա վախենում է չժպտալուց։ Նա վախենում է ճշմարտություն ասելուց։
 
Ինչո՞ւ։ Որովհետև համակարգն իրեն չի պաշտպանում, այն պահում է նրան վախի միջոցով։
Որպեսզի պետական ծառայողը չդառնա քաղաքացիների ընկերը, այլ մնա վարչակարգի գործիք։
 
Հին Հռոմում Կատոն Ավագն ասում էր.
«Հզոր պետությունն այն է, որտեղ պաշտոնյան վախենում է օրենքից, ոչ թե քաղաքացուց»։
Սովետական Հայաստանի տարիներին ևս կային մարդիկ, որ բանաստեղծություն էին գրում աշխատանքի սեղանի տակ, իսկ վերևից ստացվող հրամանները՝ ստորագրում առանց հարցնելու։ Այդ վախի հետեւանքով տարիներ շարունակ երկրում չլսվեց ճշմարտության ձայնը։
 
Հետո եկավ 90-ականների անկախությունը։ Բայց ծառայողի վախը չգնաց։ Այն փոխեց միայն դիմակը։ Վախ վարչակազմից դարձավ վախ օլիգարխից։ Հետո դարձավ վախ կուսակցությունից։ Եվ այսօր՝ վերածվել է վախի սեփական կարծիքի համար։
 
Ինչո՞ւ պետք է ավարտենք այս վախի շրջանառությունը
Որովհետեւ պետությունն առանց անկաշառ, ազատ, արժանապատիվ ծառայողների՝ պարզապես փլուզվում է։
 
Որովհետեւ վախկոտ ծառայողի ստորագրությունը չի երաշխավորում արդարություն, այլ՝ կեղծիք։
Որովհետեւ վախը սպանում է բարոյականությունը։ Իսկ առանց բարոյականության պետությունը վերածվում է միայն քարերի կույտի։
 
Մենք ասում ենք.
Պետական ծառայողը պաշտպանված է օրենքով։
Պետական ծառայողը չի մասնակցում ընտրակեղծարարությանը։
Պետական ծառայողը աշխատում է, ոչ թե ծառայում կուսակցությանը։
Պետական ծառայողը խոսքի ազատություն ունի, ոչ թե անձնական վախ։
Եվ մենք երաշխավորում ենք՝ բոլոր նրանց, ովքեր մերժում են ճնշումը, կանգնելու ենք կողքին։ Որպես քաղաքական ուժ՝ մեր առաջնային հանձնառություններից մեկն է հանրային ծառայողի պաշտպանությունը՝ օրենքով, մեխանիզմով, արժանապատվությամբ։
 
Վերջաբան՝ ուղիղ խոսք ծառայողին
Սիրելի պետական աշխատող,
Դու չպետք է վախենաս քո կարծիքից։
Դու չպետք է վախենաս ազնիվ լինելուց։
Դու չպետք է վախենաս ասել՝ «Ոչ»։
Որովհետեւ դու չես ծառայում կուսակցությանը։ Դու ծառայում ես պետությանը։ Իսկ պետությունը դա մենք ենք՝ քաղաքացիներս։ Քո երեխաները, քո հարեւանները, քո ժողովուրդը։
 
Եվ հիշիր՝
«Ով վախով է ծառայում, նա երկիրը քանդում է»։ — Գարեգին Նժդեհ
«Ճշմարտությունը չի վախենում, վախենում է ստախոսը»։ — Ժողովրդական խոսք
Ժամանակն է ոչ թե վախենալու, այլ վախը վախեցնելու։ Ժամանակն է պետական ծառայողին վերադարձնելու այն, ինչ իրենից խլել են՝ ինքնավստահությունը, արժանապատվությունը և խոսքի իրավունքը։
 
Ապրի՛ քեզնով, ոչ վախով։ Ծառայի՛ր հանրությանը, ոչ իշխանությանը։ Եկե՛ք կառուցենք այնպիսի պետություն, որտեղ ծառայողը կլինի արժանապատիվ, քաղաքացին՝ վստահ, իսկ պետությունը՝ արդար։