Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Սահմանափակ հնարավորություններով առճակատային «լարախաղացությունը». «Փաստ» «Այս մարդը կենտրոնացել է Ադրբեջանի պահանջների, սպառնալիքների կամ շանտաժի ներքո գործողություններ իրականացնելու վրա». «Փաստ» Ժողովրդավարական սկզբունքների հերթական ոտնակոխը. գործընթացի լեգիտիմությունը խաթարված է հենց սկզբից. «Փաստ» Ճանապարհային «պատերազմներ». ինչո՞ւ են Հայաստանում վթարներն այսքան շատ ու այսքան մահաբեր. «Փաստ» Շինծու գործեր, կանխորոշված որոշումներ. քաղաքական հետապնդման դասական ձեռագիրը. «Փաստ» ՀՀԿ-ն և «Իմ հզոր համայնքը» միասնական ցուցակով կմասնակցեն Մասիսի ընտրություններին. «Փաստ» Համախմբման նոր ալիք. ո՞վքեր են միավորվում ընդդիմության հայտարարության շուրջ. «Փաստ» «Արդարադատության» նոր ստանդարտը. ինչպես բանտարկել բոլորին և ապրել «երջանիկ». «Փաստ» Չենք թողնելու, որ սրանք սահմանադրությունը փոխեն․ Արշակ Կարապետյան Քաղաքական հետապնդումների ալիքը հարվածում է նաև բուհերին և դպրոցներին. Մենուա Սողոմոնյան Ի՞նչն է խոչընդոտում կամ նպաստում ներդրումներին Պետական պարտքը և ներգրավվող վարկերը կլանող «սպունգը». «Փաստ»
Ադրբեջանի հետ խաղաղություն հաստատելու համար իսկապե՞ս անհրաժեշտ է փոխել Սահմանադրությունը. տեսանյութՀայաստանի իշխանությունները Բաքվի՞ց են հրահանգներ ստանում՝ քաղաքական հետապնդումներն ուժեղացնելու համար. Իրինա ՅոլյանԹույլ չենք տա, որ մեր երկիրը դառնա Ադրբեջանի կցորդը. Ավետիք ՉալաբյանՍոցփաթեթի կառուցվածքը պետք է փոխվեր, և արդյունքները կլինեին ավելի գոհացուցիչ. Հրայր Կամենդատյան«ՀայաՔվեն» ևս իր պայքարի ճանապարհին ենթարկվում է իշխանական ճնշումների. Մենուա ՍողոմոնյանԱլիևի՞ Սահմանադրությունը, թե՞ Հայաստանի անկախությունը. տեսանյութՓաշինյանը խարխլում է Հայաստանի պետականության և ազգային ինքնության հիմքերը՝ սպասարկելով Ալիևի շահերը. Գառնիկ ԴավթյանՀայաստանում կրթության որակը անկում է ապրում, և իշխանությունները նպաստում են դրան. Ատոմ Մխիթարյան Կա մեկ օրակարգ` թույլ չտալ ալիևյան սահմանադրության ընդունում. Նարեկ Կարապետյանի միավորման կոչը հենց այս նպատակն ունի. Հայկ ՖարմանյանՄեր ուժը մեր աշխատակիցներն են. Ֆելիքս ՉիլինգարյանՄենք թույլ չենք տա, որ քաղաքական ողորմելի շահարկումներով ու անգրագետ ամբոխահաճությամբ աղճատվի մեր հազարամյա պատմությունը. Հրայր ԿամենդատյանԱյն մասին, թե իրականում ինչ հետևանքների կարող է բերել Ալիևի պահանջով սեփական Անկախության հռչակագրից հրաժարվելը. Ավետիք ՉալաբյանԸնդդիմության համախմբումը մեր պայքարի գործում շատ կարևոր ու առաջնային քայլ է. Արսեն ԳրիգորյանՍահմանափակ հնարավորություններով առճակատային «լարախաղացությունը». «Փաստ» «Այս մարդը կենտրոնացել է Ադրբեջանի պահանջների, սպառնալիքների կամ շանտաժի ներքո գործողություններ իրականացնելու վրա». «Փաստ» Ժողովրդավարական սկզբունքների հերթական ոտնակոխը. գործընթացի լեգիտիմությունը խաթարված է հենց սկզբից. «Փաստ» Ճանապարհային «պատերազմներ». ինչո՞ւ են Հայաստանում վթարներն այսքան շատ ու այսքան մահաբեր. «Փաստ» Շինծու գործեր, կանխորոշված որոշումներ. քաղաքական հետապնդման դասական ձեռագիրը. «Փաստ» ՀՀԿ-ն և «Իմ հզոր համայնքը» միասնական ցուցակով կմասնակցեն Մասիսի ընտրություններին. «Փաստ» Համախմբման նոր ալիք. ո՞վքեր են միավորվում ընդդիմության հայտարարության շուրջ. «Փաստ»
Քաղաքականություն

Le Figaro. Եվրոպան ռիսկի է դիմում զոհաբերել ժողովրդավարությունը Հայաստանում աշխարհաքաղաքականության համար

Եվրոպական կառավարությունները, ըստ էության, պատրաստ են աչք փակել Հայաստանում ժողովրդավարական խնդիրների վրա՝ Նիկոլ Փաշինյանին դիտարկելով հիմնականում որպես Ռուսաստանի դեմ զսպող գործոն։ Այս եզրակացությանն են հանգել Human Rights Watch-ի նախկին տնօրեն Քենեթ Ռոթը և Մարդու իրավունքների միջազգային ֆեդերացիայի նախկին գլխավոր քարտուղար Ֆիլիպ Կալֆայանը Le Figaro-ի համար գրված հոդվածում։

Հեղինակները՝ Հայաստանում ժողովրդավարության միջազգային դիտարանի ղեկավարության անդամները, վերջերս այցելել են Հայաստան՝ հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ գնահատման առաքելությամբ։ Նրանց գնահատականը բավականին պարզ է. ռուսական ազդեցության դեմ պայքարի պատրվակով եվրոպական մայրաքաղաքները անտեսում են ներքին տագնապի ազդանշանները՝ ընդդիմության վրա ճնշումը, եկեղեցու հետ հակամարտությունները, վարչական ռեսուրսների օգտագործումը և դատական ​​անկախության վերաբերյալ հարցերը։

Միևնույն ժամանակ, նախընտրական իրավիճակը շարունակում է մարտահրավերային մնալ իշխանությունների համար, և արդյունքը մնում է բաց։ Այս ֆոնին հեղինակները կարծում են, որ արտաքին սպառնալիքների թեման դառնում է քաղաքական մարտավարության հարմար և ակտիվորեն օգտագործվող տարր։

Հատուկ շեշտադրում է արվում մայիսի 4-ին Երևանում կայանալիք Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովի և Էմանուել Մակրոնի այցի վրա։ Հեղինակները կարծում են, որ ընտրությունների նախօրեին նման իրադարձությունները կարող են ընկալվել որպես գործող կառավարությանը աջակցության ազդանշան։

ԵՄ-ի կողմից Հայաստան առաքելություն ուղարկելու որոշումը՝ հիբրիդային սպառնալիքներին հակազդելու համար, նույնպես քննադատության է ենթարկվում. նրանց կարծիքով, արտաքին ռիսկերի վրա կենտրոնացումը չի համապատասխանում ներքին ժողովրդավարական մարտահրավերներին հավասար ուշադրությանը։

Նրանց եզրակացությունը գրեթե տհաճորեն տրամաբանական է. եթե Եվրոպան սկսի զոհաբերել ժողովրդավարական սկզբունքները աշխարհաքաղաքականության համար, դա ուրիշներին ազդանշան կուղարկի, որ կանոնները կարող են անտեսվել, եթե առկա է «ճիշտ» համատեքստը։