Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Չենք թողնելու, որ սրանք սահմանադրությունը փոխեն․ Արշակ Կարապետյան Քաղաքական հետապնդումների ալիքը հարվածում է նաև բուհերին և դպրոցներին. Մենուա Սողոմոնյան Ի՞նչն է խոչընդոտում կամ նպաստում ներդրումներին Պետական պարտքը և ներգրավվող վարկերը կլանող «սպունգը». «Փաստ» «Գնաճը ֆեստիվառների և պետական միջոցների վատնումների ուղիղ հետևանքն է. միտումնավոր անգործություն է դրսևորում գնաճի զսպման առումով». «Փաստ» Հ1-ի ղեկավարության գլխին «ամպեր են կուտակվում». ովքե՞ր են հրաժարական պահանջողները. «Փաստ» «Արտահանում ենք պարտք, ներմուծում ենք հույս». 2027-ի բյուջեի ֆինանսական իլյուզիոնիզմը. «Փաստ» Ինչո՞ւ է Անկախության հռչակագիրը հայտնվել Բաքվի նշանառության տակ. «Փաստ» Ովքե՞ր և ինչո՞ւ են լռեցնում արցախցու ձայնը. «Փաստ» Հանրային աջակցություն չկա, մնում են ռեպրեսիաները. ոչ մի աղերս օրենքի, օրինականության և ժողովրդավարության հետ. «Փաստ» Սա բացառապես քաղաքական պատվերի տիրույթում է. Վարդևանյանը՝ Կարապետյանների տներում խուզարկությունների մասին Փաշինյանը վախից հրահանգել է նոր խուզարկություններ և ձերբակալություններ իրականացնել, նա վախենում է, որ «Ուժեղ Հայաստանը» կհաղթի․ հայտարարություն
Ինքնիշխան պետությունը պետք է գնահատի իր կարողությունները, հասկանա աշխարհաքաղաքական իրողություններն ու սպառնալիքները․ Մհեր Ավետիսյան Ժողովրդի ցասումը շուտով պայթելու է, և այդ օրը մոտ է․ Ցոլակ ԱկոպյանԻ՞նչ է կատարվում մեր բանակում. Տիգրան Դումիկյան Աշխատանքային եռուն ռիթմը՝ Քաջարանի հանքավայրումԱյն մասին, թե ինչու ենք մենք պահանջում Հանրային հեռուստատեսության ղեկավարության հրաժարականը, և Հանրայինի վերադարձը հանրությանը. Ավետիք ՉալաբյանՀՀԿ-ն «Կառուցող» դաշինքի կազմում կմասնակցի դեկտեմբերի 13-ին կայանալիք համայնքի ավագանու ընտրություններինՈ՞ր ընտանիքներին պետությունը յուրաքանչյուր երեխայի հաշվով 4 մլն դրամ կտաԵրբ Մեսսին եկավ ես դադարեցի ինձ կարևոր խաղացող զգալ. Հակիմիի խոստովանությունըՄիասնության թևերը միանում են ընդդիմադիր ուժերի նոյեմբերի 4-ի հայտարարությանըԹուրքիայում զինված հարձակման հետևանքով 8 մարդ է մահացել, այդ թվում՝ երկու ուսուցիչՀարյուրավոր հասցեներում լույս չի լինի՝ նոյեմբերի 6-ից 12-ինՑավալի է․ Ալիևը փորձում է Հայաստանին պարտադրել կապիտուլյացիայի Սահմանադրություն. Արամ ՎարդևանյանԵրևանում ե՞րբ սպասել առաջին ձյանը․ եղանակը՝ նոյեմբերի 6-ից 10-ինՀայաստանն ու Լիտվան քննարկել են ռազմավարական գործընկերության խորացմանն ուղղված քայլերըՌԴ-ը ներկայացնող Կարեն Գալստյանը՝ «Մեծ սաղավարտ» մրցաշարի բրոնզե մեդալակիրԴմիտրիևը կեղծ է անվանել ռուսական դիզելով լցանավերի երթուղու փոփոխության մասին լուրերըԴեկտեմբեր ամսվա տոնական և ոչ աշխատանքային օրերըՊուտինը բարձր է գնահատում Թրամփի խաղաղարար ջանքերը․ ԴմիտրիևՊաշտոնական նամակներ կհանձնվեն Ռուսաստանի դեսպանատանը և Հայաստանի կառավարությանը՝ արցախցիների վերադարձի իրավունքի ապահովման պահանջով16 000 նետում․ Լեբրոն Ջեյմսի ռեկորդը
Քաղաքականություն

Նիկոլը շատ կուզեր, որ տնտեսությունը ևս ենթարկվեր իր հեքիաթային քարոզչությանը, բայց այն գոյություն ունի միայն իրական աշխարհում, ոչ թե Հ1-ի ռեպորտաժներում. Ա. Զաքարյան

2026թ. առաջին կեսին, մինչև հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրությունները, «եվրաինտեգրում» բառը Նիկոլի և իր կառավարության տեքստերի անբաժան մաս էր: Օր չկար, որ որևէ դեպուտատ, նախարար, մարզպետ ու գյուղապետ՝ չխոսեին «եվրոինտեգրման» մասին:

Չեմ կարծում, թե Նիկոլին ճանաչող ինչ-որ մեկը, հավատացած լինի նրա «եվրոինտեգրման» հերթական հեքիաթին: Նրան ուղղակի պետք էր Եվրոպայի քաղաքական համայնքի աջակցությամբ ամեն գնով վերընտրվել ու վերջ: Մարդն իր իշխանության վերարտադրության հարցը լուծեց ու հիմա долой «եվրաինտեգրմանը»:

Չոլպան Ատայում պարզվեց, որ ՀՀ-ում «եվրաինտեգրման» հանրաքվե չի լինելու։ Բացարձակ ճիշտ է ասում Նիկոլը, ի՞նչ հանրաքվե մի բանի մասին, որը գոյություն չունի, որի վերաբերյալ քվեարկելու բան չկա:
Հրաշալի է ու հանճարեղ։

Երկար ժամանակ երկիրը խաբեությամբ ու աղետալի զոհաբերություններով հրում ես դեպի մի դուռ, որն, ինչպես «հանկարծ պարզվեց»՝ նույնիսկ բացված չէր։ Իսկ մեղավորը, բնականաբար, Փաշինյանը չէ։ Պարզապես ԵՄ այդ անիրավ դուռը որոշել էր չբացվել։ Այդ դուռը «չի հասկանում» պատմական պահը և ԵՄ-ում Հայաստանի անգնահատելի արժեքը։

Ասեմ, որ Նիկոլը որոշ առումով ճիշտ է ասում: Ինչպես իր կառավարությունն է խաբում «եվրաինտեգրմանը», այնպես էլ «եվրաինտեգրումն» է խաբում Հայաստանին: Եթե բոլորովին վերջերս Եվրամիությունը հայտարարվում էր որպես Հայաստանի միակ հնարավոր ապագա, ապա այսօր պարզվում, որ հարցը «չի հասունացել» այնքան, որ նույնիսկ հանրաքվե անցկացնելն անտեղի ու անիմաստ է:
 
Պատասխանն իհարկե Նիկոլի վարած քաղաքական մեջ է:

ա) Սկզբում բարձրաձայն ու պաթոսով հասարակությանը պատմում են անխուսափելի եվրոպական ապագայի մասին։

բ) Հետո պարզվում է, որ մեզ այնտեղ առանձնապես ոչ ոք էլ չի հրավիրել։

գ) Դրանից հետո հանգիստ բացատրում են, որ ոչ ոք, ոչ մի խոստում էլ չի տվել ու ընդհանրապես նման ցանկություն չի եղել («...մեզ պետք է՞ր Շուշին» ոճով)։

դ) Եվ վերջին ակորդը՝ կսկսեն արդարանալ, որ ինչպես միշտ, մեր ժողովուրդը պարզապես ամեն ինչ սխալ է հասկացել։

Հանճարեղ է։ Թվում է, թե կարելի է անվերջ խաբել ու խաբել...

Սակայն ԵԱՏՄ-ի ազդանշաններից պարզվել է, որ խաբելու արդյունքում մեր քաղաքացիների տները Բրյուսելից գազ չի հասնում։ Եվրոպական խորհրդարանի հերթական բանաձևից հետո՝ ինքնաբերաբար Էլեկտրաէներգիա չի արտադրվում։ Հայկական արտահանմամբ բեռները, միայն «եվրաինտեգրում» բառն արտասանելուց՝ շուկա չեն մտնում և ապրանքաշրջանառության չեն վերածվում:

Նիկոլը շատ կուզեր, որ տնտեսությունը ևս ենթարկվեր իր հեքիաթային քարոզչությանը, բայց այն գոյություն ունի միայն իրական աշխարհում, ոչ թե Հ1-ի ռեպորտաժներում ու գեղեցիկ սլայդներում։

Բայց ամենազարմանալին նույնիսկ սա չէ։

Ամենազարմանալին այն կարողությունն է, որով ամեն անգամ, երբ երեկվա հայտարարությունները ուղիղ հակասության մեջ են մտնում այսօրվա հայտարարությունների հետ, հասարակությանը առաջարկվում է ձևացնել, թե ոչինչ չի պատահել։ Երեկ մի բան էին ասում։ Այսօր՝ հակառակը։ Վաղը կբացատրեն, որ հենց դա էլ ի սկզբանե նկատի ունեին։ Եվ բոլորը պետք է գլխով անեն։

Բայց քաղաքացիներն ունեն մի լուրջ, «թերություն»։Շատերի հիշողությունն ու բանականությունն աշխատում են լավ։ Եվ սա Փաշինյանի քաղաքականության ամենամեծ պրոբլեմն է։

Գորլող կառավարությունը կերազեր, եթե մի հրաշքով, բոլոր մարդիկ կորցնեին իրենց հիշողություններն, ու ամեն օր մոռանային երեկ տեղի ունեցածը: