Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Ձեր արարքը գնահատվելու է՝ անուն առ անուն, այլ ոչ թե ձեր հիշատակի օրը Հանրային ալիքով համերգ են դնելու ու պարեն. Նարեկ Կարապետյան Խաղաղություն՝ առանց զիջումների և առանց պարտադրված նախապայմանների․ «Ուժեղ Հայաստան» Ինչպես Ալիևն ու Նիկոլը սանձազերծեցին 44-օրյա պատերազմը․ «ՀայաՔվե» «Ոչ ոք չի մոռացվել, ոչինչ չի մոռացվել». «ՀայաՔվե»-ի անդամները՝ Եռաբլուրում Ոչինչ և ոչ ոք չի մոռացվի. Հավերժ փառք մեր հերոսներին. «Ուժեղ Հայաստան» 44-օրյա պատերազմի 6-րդ տարելիցին՝ անդրադարձ Արցախի ողբերգության ակունքներին ու քաղաքական պատասխանատվությանը. Ավետիք Չալաբյան «Հայոց Արծիվներ» ջոկատը պատերազմի առաջին օրերին մեկնեց Արցախ՝ Հայրենիքը պաշտպանելու ՆԱՏՕ-ն մեր տարածաշրջանում ունի մեկ գերխնդիր` Բաքու-Ջեյհան նավթամուղը. Արշակ Կարապետյան Փաշինյանն առաջարկում է խաղաղություն՝ զիջումներով, մենք կբերենք խաղաղություն՝ առանց զիջումների. Սամվել Կարապետյան 35-ամյա ճանապարհի ջրբաժանը. բարդագույն ներկա, անորոշ ապագա. «Փաստ» Ադրբեջանի մշակութային ջարդարարությունը նոր դրսևորումներ է ստանում. «Փաստ» «Մենք գործ ունենք ոչ թե դիվերսիֆիկացիայի, այլ անվտանգային համակարգի թուլացման հերթական վտանգավոր քաղաքականության հետ». «Փաստ»
Նույն մարդիկ շարունակում են ցինիկաբար իշխել մեր երկրում, արդեն Հայաստանը պատրաստելով մաս-մաս հանձնելու իրենց օտար տերերին․ Ավետիք ՉալաբյանՀայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին մեր ինքնության հիմնասյուներից մեկն է․ Փաշինյանի պայքարը դրա դեմ բխում է Ադրբեջանի շահերիցԱլիևը կանգ չի առնելու, քանի դեռ Հայաստանում այս իշխանություններն են. տեսանյութԱնկախությունն առաջին հերթին սեփական երկրի ճակատագիրը սեփական կամքով որոշելու կարողությունն է. Մհեր Ավետիսյան Ձեր արարքը գնահատվելու է՝ անուն առ անուն, այլ ոչ թե ձեր հիշատակի օրը Հանրային ալիքով համերգ են դնելու ու պարեն. Նարեկ Կարապետյան Խաղաղություն՝ առանց զիջումների և առանց պարտադրված նախապայմանների․ «Ուժեղ Հայաստան»Ինչպես Ալիևն ու Նիկոլը սանձազերծեցին 44-օրյա պատերազմը․ «ՀայաՔվե»«Ոչ ոք չի մոռացվել, ոչինչ չի մոռացվել». «ՀայաՔվե»-ի անդամները՝ ԵռաբլուրումՈչինչ և ոչ ոք չի մոռացվի. Հավերժ փառք մեր հերոսներին. «Ուժեղ Հայաստան»44-օրյա պատերազմի 6-րդ տարելիցին՝ անդրադարձ Արցախի ողբերգության ակունքներին ու քաղաքական պատասխանատվությանը. Ավետիք Չալաբյան«Հայոց Արծիվներ» ջոկատը պատերազմի առաջին օրերին մեկնեց Արցախ՝ Հայրենիքը պաշտպանելուՆԱՏՕ-ն մեր տարածաշրջանում ունի մեկ գերխնդիր` Բաքու-Ջեյհան նավթամուղը. Արշակ ԿարապետյանՓաշինյանն առաջարկում է խաղաղություն՝ զիջումներով, մենք կբերենք խաղաղություն՝ առանց զիջումների. Սամվել Կարապետյան Հայաստան-Մոնտենեգրո հանդիպման մրցավարական բրիգադը հայտնի էՌուսաստանը կարող է С-400 համակարգերը Թուրքիայից տեղափոխել մեկ այլ երկիր․ ԼավրովՔչերը գիտեն որ սեզոնային այս միրգը կօգնի իջեցնել արյան ճնշումըԻրանը հայտնել է, որ ավիահաղորդակցության սահմանափակումների ռազմական պատասխան չի պատրաստումՍեպտեմբերի 28/29-ին հարյուրավոր հասցեներում լույս չի լինելուՀիանալի է վերադառնալ Մեծ Բրիտանիա. արքայազն ՀարրիԱՀԿ ղեկավար․ նոր համավարակի բռնկումն անխուսափելի է
Քաղաքականություն

Անկախությունն առաջին հերթին սեփական երկրի ճակատագիրը սեփական կամքով որոշելու կարողությունն է. Մհեր Ավետիսյան

Հաղթանակները բազում տերեր ունեն, իսկ պարտությունները՝ որբ են։ Որպես կանոն, պարտություններից հետո որևէ մեկը չի ցանկանում իր վրա վերցնել պարտության պատասխանատվությունը։ Բայց դա էլ այս պահին էական չէ, քանի որ միայն առաջին հայացքից է թվում, թե պատերազմները տարածքների մասին են, հողեր գրավելու մասին են։

Պատերազմներն իրականում հաղթողի կողմից պարտվողին սեփական կամքը թելադրելու մասին են։ Եվ, որպես կանոն, այդ կամքի թելադրումը, եթե հասնում է քաղաքական հաջողության, նպատակը լինում է պարտված պետության պետականության կորուստը՝ պետականության նվաճումը հաղթողի կողմից։

Եվ հիմա մեր քաղաքական էլիտաների և ժողովրդի պարտքն է՝ այս ամենը գիտակցելով, թույլ չտալ, որ արցախյան պատերազմի պարտությունը դառնա հայոց պետականության կորստի պատճառ։ Իսկ դա նշանակում է, որ մեր քաղաքական, այսպես կոչված, էլիտաներն ու ժողովուրդը պարտավոր են հասկանալու հայոց պետականության շահը և առաջնորդվել բացառապես Հայաստանի Հանրապետության պետական շահերով։ Հակառակ պարագայում մենք կվտանգենք մեր պետականությունը։

Իսկ սա ընդամենը խոսքեր չեն։ Ադրբեջանը արցախյան պատերազմից հետո ուղղակիորեն քայլեր է իրականացնում հայոց պետականությանը վերջ տալու և Հայաստանը նվաճելու ուղղությամբ։ Մնացած բոլոր խոսակցությունները խաղաղության, համագործակցության և այլնի մասին ուղղակի խոսակցություններ են՝ ժամանակ շահելու և մեր պաշտպանության բնազդը թուլացնելու ճանապարհին։

 Եվ այստեղ ամենակարևոր հարցն այն է, թե մենք ի՞նչ ենք հասկանում պետական շահ ասելով։ Պետական շահը իշխանության շահը չէ, ընդդիմության շահը չէ, որևէ քաղաքական ուժի կամ անհատի շահը չէ։ Իշխանությունները փոխվում են, քաղաքական ուժերը գալիս ու գնում են, բայց պետությունը պետք է մնա։ Հետևաբար մեր յուրաքանչյուր քաղաքական որոշում պետք է գնահատվի նրանով, թե այդ որոշման արդյունքում ինչպիսի Հայաստան ենք ունենալու վաղը՝ ավելի՞ սուվերեն և ավելի՞ անվտանգ, թե՞ պետություն, որի փոխարեն իր ապագայի վերաբերյալ որոշումներ են կայացնում ուրիշները։

Պատերազմում պարտությունը դեռևս պետականության կորուստ չէ։ Այն կարող է դառնալ պետականության կորստի սկիզբ, եթե պարտված հասարակությունը կորցնի վերականգնվելու կամքը, իսկ պետությունը՝ սեփական շահերը պաշտպանելու կարողությունը։

Հետևաբար այսօր մեր գլխավոր խնդիրը Հայաստանի Հանրապետության սուվերենության, անվտանգության և սեփական ճակատագիրը սեփական կամքով որոշելու կարողության պահպանումն է։ Որովհետև անկախությունը միայն դրոշը, զինանշանը կամ միջազգային ճանաչումը չէ։ Անկախությունն առաջին հերթին սեփական երկրի ճակատագիրը սեփական կամքով որոշելու կարողությունն է։