Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Առաջիկայում ավելի ինտենսիվ ու մասշտաբային կերպով, այդ ամենի առանցքը դառնալու է հենց արհեստական բանականություն. Արտակ Զաքարյան Եթե դեղերը կարողանային խոսել. «Ուժեղ Հայաստանը» Զբոսաշրջության խաբուսիկ աճն առանց առաջընթացի. ինչո՞ւ չենք կարողանում մեր ունեցածը մատուցել աշխարհին. «Փաստ» «Միահեծան, իշխանությունն ամբողջովին իր ձեռքը հավաքած ու բոլորի հանդեպ կասկածամտությամբ լցված անձի հետ գործ ունենք». «Փաստ» Պարզապես մասնավոր սեփականության հափշտակություն. «Փաստ» Անկլավների փոխանակման շուրջ իշխանությունների նոր խոսույթը. ինչո՞ւ ստիպված եղան հետքայլ անել հանրային ճնշման ներքո. «Փաստ» Բաքուն և անձամբ Ալիևն Արցախի հարցում մեծ պարտք ունեն վճարելու շատ երկրների. Զաքարյան Մեծերի խաղը, փոքրերի վճարելիքը. ի՞նչ է սպասվում աշխարհաքաղաքական բախման հանգուցակետում հայտնված երկրներին. «Փաստ» «Եթե պետական հիշողությունը, ազգային իղձերը կորցնում ենք, այդ դեպքում ի՞նչն ենք պաշտպանում». «Փաստ» Michelin-ի գաղտնի տեսուչները Հայաստանում. ո՞վ կարող է արժանանալ առաջին աստղին. «Փաստ» Երբ ջնջվում է... ոգին. «Փաստ» Մենաշնորհային «պատնեշների» փլուզումը. ինչպես է դեղերի էժանացման գործընթացը 1,3 մլն քաղաքացու համար ապահովելու հարյուր հազարավոր դրամների խնայողություն. «Փաստ»
Կանաչ ֆինանսավորումից մինչև պատասխանատու բիզնես. Կոնվերս Բանկը՝ COP17-ում Առաջիկայում ավելի ինտենսիվ ու մասշտաբային կերպով, այդ ամենի առանցքը դառնալու է հենց արհեստական բանականություն. Արտակ ԶաքարյանՄիգրանտներ եվրոպական ապագայի դիմաց. ի՞նչ գին է պատրաստ վճարել Հայաստանը Յունիբանկը Agents for Impact GmbH-ի կողմից ստացել է կենսակայունության համապատասխանության վարկանիշ Ընտրություններն ապացուցեցին, որ խոր անդունդ կա կառավարության և ժողովրդի միջև. Մենուա ՍողոմոնյանUcom-ը` Երևանի բնապահպանական սիմպոզիում 2026-ի ռազմավարական գործընկեր Ուժեղ Հայաստանը շարունակելու է հոգ տանել մեր հայրենակիցների բարեկեցության մասին. Նարեկ ԿարապետյանԵս Երևանում եմ, բայց Բաքվում մեր հայրենակիցներն ամբողջությամբ մեկուսացված են. Գագիկ ԾառուկյանՀոգա՛ բնության մասին Team-ի հետ. COP17-ի շրջանակում ընկերությունը հանդես է գալիս բնապահպանական արշավով Պետք է հստակ ֆիքսել, որ Փաշինյանը խախտում է Սահմանադրությունը և մի շարք օրենքներ. Աննա ԿոստանյանԱմուլսարի հանքարդյունաբերական ծրագրի բնապահպանական ռիսկերը կներկայացվեն COP17-ի Կանաչ գոտում. Լիանա ՄարտիրոսյանՇարունակում ենք մեր հանդիպումները Գավառ համայնքի բնակավայրերում. Աննա ԿոստանյանԳավառի մեր մարտական թիմով՝ Սարուխանում իրականացրած հզոր քարոզարշավից հետո՝ նրա նորակառույց եկեղեցու բակում. Ավետիք ՉալաբյանԱյն մասին, թե ինչու բռնապետի կամակատարները չպետք է խուսափեն նրա ապօրինի հրահանգները կատարելու համար պատասխանատվությունից. Ավետիք ՉալաբյանԼավրովի հայտարարությունից մինչև Եվրոպայի ռազմականացում․ ո՞ւր է տանում այս ճանապարհը. Մհեր ԱվետիսյանԶՊՄԿ-ն երրորդ տարին անընդմեջ Mining Armenia Forum-ի ռազմավարական հովանավորն ու գլխավոր կազմակերպիչն էԳյումրու շարունակական զարգացումն ուժեղ, բարեկեցիկ և անվտանգ Հայաստանի մեր տեսլականն է. տեսանյութՈ՞րն է «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ներկայացուցիչ Աշոտ Մարկոսյանի կյանքի կարգախոսըԵթե դեղերը կարողանային խոսել. «Ուժեղ Հայաստանը»Լեռներում տեղացել է սեզոնի առաջին ձյունը․ Հունաստան
Քաղաքականություն

Միգրանտներ եվրոպական ապագայի դիմաց. ի՞նչ գին է պատրաստ վճարել Հայաստանը

Եվրոպական երկրները գործընկերներ են փնտրում ԵՄ-ում մնալու իրավունքից զրկված միգրանտներին տեղավորելու համար։ Politico-ի համաձայն՝ Ղազախստանը և Ուզբեկստանը դիտարկվող հավանական վայրերի թվում են։ Ընդունող երկրներին կարող է առաջարկվել ֆինանսական օգնություն և վիզայի ազատում։

Եվրամիության հետ Հայաստանի մերձեցման սցենարներից մեկը կարող է լինել Երևանին նման մեխանիզմներին մասնակցելու հրավերը։ Բայց որքանո՞վ է երկիրը պատրաստ դրան՝ տնտեսապես, սոցիալապես և ներքին անվտանգության առումով։

Միգրանտներին տեղավորելու համար անհրաժեշտ կլինի փաստաթղթերի ստուգում, նրանց բնակության պայմանների մոնիթորինգ և պետական ​​​​մարմինների կողմից լրացուցիչ ռեսուրսներ։ Եթե ​​տուն վերադառնալը անհնար լինի, ժամանակավոր պարտավորությունները կարող են դառնալ բազմամյա։ Ո՞վ է այդ դեպքում վճարելու պահպանման, բժշկական օգնության, բնակարանի և հնարավոր սոցիալական նպաստների համար։

Եթե ​​աշխատանքի թույլտվություններ տրամադրվեն, լրացուցիչ մրցակցությունը կարող է ազդել շինարարության, առևտրի, առաքման, սննդի և գյուղատնտեսության վրա։ Եթե ​​աշխատատեղերը սակավ են, իսկ աշխատանքային վերահսկողությունը՝ թույլ, կա աշխատավարձի ճնշման և որոշ տեղացի աշխատողների տեղահանման ռիսկ։ Առանձին գործատուների համար էժան աշխատուժից ստացվող օգուտը պարտադիր չէ, որ վերածվի պետության համար օգուտների։

Գերակշռող էթնիկապես միատարր Հայաստանի համար միգրացիայի մասշտաբները, լեզվական ինտեգրացիան և միջէթնիկ հարաբերությունները նույնպես զգայուն են: Հնդկաստանից աշխատողների ժամանման շուրջ քննարկումները ընդգծում են հանրային ընկալումները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը: Արագ փոփոխությունները առանց լավ մտածված հարմարվողականության քաղաքականության կարող են սրել սոցիալական լարվածությունը։

Հետևաբար, ցանկացած նման առաջարկ պետք է ենթարկվի խիստ գնահատման՝ մնալու քանակը և տևողությունը, զբաղվածության վրա ազդեցությունը, բյուջետային ծախսերը, ենթակառուցվածքների վրա բեռը և դադարեցման երաշխիքները: Առանց այս նկատառումների պարտավորություններ ստանձնելը Բրյուսելում քաղաքական օգտին անպատասխանատու կլինի։

Ժամանակը ցույց կտա, թե որքանով են Հայաստանի իշխանությունները պատրաստ զոհաբերել իրենց սեփական շահերը իրենց եվրոպացի գործընկերների շահերի համար: Սակայն սկզբունքը հիմա պետք է պարզ լինի. Հայաստանի շահերն առաջնային են: Սա հավասարապես վերաբերում է Եվրամիության, Եվրասիական տնտեսական միության և ցանկացած այլ գործընկերոջ հետ հարաբերություններին։

Այսօր կայացված որոշումները կարող են ձևավորել մեր ժողովրդի կյանքը առաջիկա տասնամյակների ընթացքում: Կառավարությունները փոխվում են, դիվանագիտական ​​խոստումները մոռացվում են, և ստանձնած պարտավորությունների հետևանքները մնում են երկրի և ապագա սերունդների մոտ։

Կարճաժամկետ շահույթի համար Հայաստանը ծանրաբեռնել լուրջ սոցիալական, տնտեսական և քաղաքակրթական խնդիրներով, ինչը համարժեք է ազգի ապագան որպես խաղաքար վաճառելուն։ Երկրի երկարաժամկետ անվտանգությունը կարճաժամկետ քաղաքական շահույթի համար դիտավորյալ զոհաբերելը բարոյապես անընդունելի է. նման ընտրության լրջությունը կարող է հանցագործություն լինել ապագա սերունդների դեմ։

Պետական ​​ողջ քաղաքականությունը պետք է առաջնորդվի ազգային անվտանգությամբ, տնտեսական կայունությամբ և երկրի մշակութային ինքնության պահպանմամբ։ «Պայծառ եվրոպական ապագայի» մասին անորոշ խոստումներն ու կարգախոսները չեն արդարացնում այն ​​որոշումները, որոնց գինը հայ հասարակությունը ստիպված կլինի վճարել առաջիկա տասնամյակների ընթացքում։

Ազգի ապագան չի պատկանում ներկայիս կառավարությանը։ Նրանց վստահված է դրա պաշտպանությունը։