ՔՊ-ականների երեսպաշտությունը. ինչ կարելի է Փաշինյանին, չի կարելի Աղազարյանին

Հովիկ Աղազարյան - «Քաղաքացիական պայմանագիր» դիմակայությունը շարունակվում է։ Ընդ որում, Աղազարյանը բավական ակտիվ և կոշտ դիմադրում է իր նախկին կուսակիցներին, պարբերաբար հարցազրույցներ տալիս, չի խորշում կուսակցության կեղտոտ սպիտակեղենը, ՔՊ-ականների մանրախնդրությունն ի ցույց դնելուց։ Թերևս, հենց այս հանգամանքն է, որ ամենաշատն է նյարդայնացնում իշխող ուժի ներկայացուցիչներին, որոնք առանց դադարի հայտարարում են, թե Հովիկ Աղազարյանը պարտավոր է վայր դնել պատգամավորական մանդատը։

Նախօրեին էլ ԱԺ փոխնախագահ Ռուբեն Ռուբինյանն էր հայտարարել, թե Աղազարյանին դուրս են շպրտել կուսակցությունից, պահանջում են, որ մանդատազերծ լինի։ Հիմնավորում են՝ իբր նա մանդատը ստացել է՝ անդամակցելով Փաշինյանի գլխավորած կուսակցությանը և դրա շնորհիվ է անցել խորհրդարան։ Կարելի է տարբեր կերպ արձագանքել այս փաստարկին, բայց նույնիսկ եթե ՔՊ-ականներն արդարացի են այս հարցում, ապա նրանց արածը պարզ երեսպաշտություն է։

2011թ. խորհրդարանական ընտրություններում Նիկոլ Փաշինյանը մանդատ ստացավ «Հայ ազգային կոնգրեսի» համամասնական ընտրակարգով։ Ընդ որում, միայն այն ժամանակ, երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ու Արամ Սարգսյանը հրաժարվեցին իրենց բաժին մանդատներից, Փաշինյանն ու Հրանտ Բագրատյանը դարձան պատգամավոր։ Կարճ ժամանակ անց Փաշինյանը լքեց խմբակցությունը և 2013 թ. հիմնադրեց «Քաղաքացիական պայմանագիր» հանրային-քաղաքական միավորումը: Դա էլ 2015 թ. վերածվեց կուսակցության։ Փաշինյանի մտքով այն ժամանակ չանցավ վայր դնել մանդատը, որ նա ստացել էր «Հայ ազգային կոնգրեսի» և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի շնորհիվ։ Այս հանգամանքը, միտումնավոր մոռանում են նրա այսօրվա կուսակիցները։ 

Անժելա Գասպարյան