«Ադրբեջանին արդարացիորեն ենք ագրեսոր անվանում»․ Սոչիից և Բրյուսելից առաջ Փաշինյանը հստակեցնում է Երևանի դիրքորոշումը

Վարչապետ Փաշինյանի երկու ժամից ավելի տևած պարզաբանումները տվեցին վերջին շրջանում կուտակված տարբեր հարցերի պատասխաններ, բայց հանրության որոշ մասը դեռ մտահոգություններ ունի։ Երևանում բողոքի ակցիաները շարունակվում են 3 հիմնական պահանջով՝ ուղղված գործող իշխանություններին։ Ակցիաների կազմակերպիչները մտավախություն ունեն, թե առաջիկայում կստորագրվի Հայաստանի շահերին հարվածող նոր փաստաթուղթ։

Բողոքի ակցիաների երրորդ օրը ցուցարարները կաթվածահար են արել Երևանի մետրոպոլիտենի աշխատանքը։ Ակցիան կազմակերպվել է «Երիտասարդական» կայարանում, տևել է կարճ՝ մոտ 9 րոպե։ Բերման ենթարկվածներ են եղել։ Ցուցարարներն արդեն ունեն մշակված գործելաոճ․ օրվա ընթացքում բողոքի ակցիաներ են կազմակերպում տարբեր վայրերում, որոշ ժամանակով փակում փողոցները և օրվա ավարտին հանրահավաքի միջոցով ամփոփում կատարվածն ու հերթական անգամ ներկայացնում պայքարի նպատակը։

Մինչև տարվա վերջ Փաշինյանն ու Ալիևը դեմ առ դեմ հանդիպելու են երկու անգամ․ Սոչիում՝ նոյեմբերի 26-ին և Բրյուսելում՝ դեկտեմբերի 15–ին։ Հայաստանի ներքաղաքական դաշտում կա մի թև, որն այս հանդիպումներից վտանգի լուրջ ռիսկ է տեսնում։ Տարբեր կուսակցությունների միավորումից ձևավորված «Ազատագրական շարժման» անդամները երրորդ օրն է՝ բողոքի ակցիաներով և ճանապարհներ փակելով փորձում են ուշադրություն հրավիրել իրենց մտահոգող հարցերի վրա։

Ենթադրում են՝ հանդիպումների արդյունքերով ստորագրվելու է Հայաստանի շահերին հակասող փաստաթուղթ։ Որ փաստաթուղթ հնարավոր է ստորագրվի՝ Փաշինյանը չի հերքում, բայց ուղիղ եթերում, պատասխանելով լրատվամիջոցների և ՀԿ-ների հարցերին, ճշտել է, թե ինչ բովանդակություն կարող է ունենալ փաստաթուղթը։  

Վարչապետը չի խոսում ընդդիմադիր թևի պահանջած հանրաքվեի մասին, ենթադրում է՝ ստորագրված փաստաթղթերն ինչ-որ մի պահի պետք է վավերացվեն խորհրդարաններում։ Մեթոդաբանությունը և ընթացակարգը իրավաբանների ճշգրտմանն է թողնում։

Ի՞նչ հիմնավորումներով ու փաստաթղթերով է Փաշինյանը գնալու Սոչի, ապա՝ Բրյուսել։ Ասում է՝ հստակ պատկերացում ունեն՝ «Հայաստանը որտե՞ղ է սկսվում և ավարտվում»։ Հանդիպումները կայանալու են այդ փաստերի հիմքով և գիտակցմամբ, որ, մեջբերում, «Ադրբեջանը Հայաստանի նկատմամբ որդեգրել է շարունակական ագրեսիայի քաղաքականություն։ Փաշինյանի կարծիքով՝ սա պետք է լինի միջազգային հանրության քննարկման կիզակետում:

2020 թվականի նոյեմբերի 10-ից հետո 40-45 քառակուսի կիլոմետր տարածք անցել է Ադրբեջանի վերահսկողությանը։ «Ագրեսիայի փաստը պետք է միջազգային բոլոր ատյաններում հնչեցնենք և պահանջենք, որ միջազգային ճնշումներ գործադրվեն Ադրբեջանի վրա, որպեսզի այդ ագրեսիան կասեցվի և վերացվի»,-ասում է Փաշինյանը։

«Մենք այսօր միլիմետրի ճշտությամբ գիտենք՝ Սովետական Հայաստանի սահմանները որտեղով են անցնում։ Շատ է քննարկվում, որ, օրինակ, Գորիս-Կապան ճանապարհի այդ հատվածը չգիտեմ որ թվի քարտեզով ՀՀ տարածքում է։ Ես պետք է ասեմ, որ որևէ դե յուրե նշանակություն ունեցող քարտեզով  ճանապարհի մի կոնկրետ փոքր հատվածը ՀՀ տարածքում չէ։ Եվ մենք այս արձանագրումն անելով ոչ թե անում ենք պրոադրբեջանական հայտարարություն, այլ մենք դրանով ենք հիմնավորում, որ Ադրբեջանն ագրեսոր է։ Բոլոր նրանք, ովքեր ասում են՝ այդքան էլ պարզ չի, ջուր են լցնում Ադրբեջանի ջրաղացին։ Որ ասում են՝ հայտնի չէ Հայաստանը որտեղ է սկսվում։ Ո՛չ, հայտնի է՝ Հայաստանը որտեղ է սկսվում և որտեղ է ավարտվում, և դրա համար կան դե յուրե հիմքեր։ Եվ մենք ՀՀ ինքնիշխանությունը , տարածքային ամբողջականությունը պատկերացնում ենք այդ սահմաններում։ Եվ այդ սահմանը հատելու բերումով է, որ Ադրբեջանին արդարացիորեն ագրեսոր ենք անվանում։ Այս փաստը մեր միջազգային իրավունքի պաշտպանության կարևորագույն արձանագրումն է»։

Վարչապետի պարզաբանումները, սակայն, չեն գոհացնում և համոզիչ չեն թվում հանրության մի հատվածի։ Օրեր առաջ ձևավորված «Ազատագրական շարժման» անդամները շարունակում են բողոքի ակցիաները։ Թիրախում էր նաև մետրոյի «Երիտասարդական» կայարանը․ մոտ 9 րոպե երթևեկությունը կաթվածահար էր։

«Կեցցե ազատ Արցախը, կեցցե ազատ Հայաստանը», «Շուռնուխը, Որոտանը, որ այսօր շրջափակման մեջ են», «սա բողոքի խաղաղ ակցիա է»։