Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Միջազգային իրավունքի համակարգը չի գործում, աշխարհում խոսում է ուժը․ Աննա Կոստանյան Անհրաժեշտ էին մեծաթիվ զոհեր՝ Շուշիի հանձնումը լեգիտիմացնելու համար․ Արամ Պետրոսյան Ձեր ցուցաբերած աջակցությունը մեր մարզադպրոցների կայուն զարգացման համար անգնահատելի է․ մարզադպրոցի տնօրենը՝ Ծառուկյանին ՔՊ-ում ծանր են տարել կուսակից պատգամավորուհու պատիժը Փաշինյանը գնում է պետական պարտքը եռապատկելու ուղղությամբ Թույլ մի տվեք ձեզ մոլորեցնել․ Հայաստանում կատարվողը իրավական հիմք չունի «Մեր Ձևով»-ի ծրագիրը հիմնված է այն լուծումների վրա, որոնք կարող են իրական փոփոխություն բերել Հայաստանում «Նման գործողությունների պարագայում իշխանությունն ընդհանրապես շանս չունի վերարտադրվելու». «Փաստ» Անվտանգություն և ինքնիշխանություն. Հայաստանի մարտահրավերները Հարավային Կովկասում Իշխանությունը հերթական անգամ փորձում է մանիպուլացնել մեր ժողովրդին․ Դավիդ Ղազինյան Մենք ունենք հստակ ճանապարհ. Շիրազ ՄանուկյանՑ Ո՞ր քայլը կբարեփոխի Ձեր կյանք. 300000 նոր աշխատատեղեր, մասնավորապես՝ մարզերում. Գոհար Մելոյան
Գնա՛ քո խավիարը կեր, ապուշ․ Փիմբլեթը՝ ԾառուկյանինՏարօրինակ զարգացումներ Մասսյացոտնի թեմի շուրջ Միջազգային իրավունքի համակարգը չի գործում, աշխարհում խոսում է ուժը․ Աննա ԿոստանյանԱնհրաժեշտ էին մեծաթիվ զոհեր՝ Շուշիի հանձնումը լեգիտիմացնելու համար․ Արամ ՊետրոսյանՇինուհայր-Հարժիս և Շինուհայր-Տաթև ավտոճանապարհներին բուք է․ իրավիճակը՝ հանրապետությունումՍամվել Կարապետյանը փոքր բիզնեսին ազատելու է հարկերից. Նարեկ ԿարապետյանՁեր ցուցաբերած աջակցությունը մեր մարզադպրոցների կայուն զարգացման համար անգնահատելի է․ մարզադպրոցի տնօրենը՝ Ծառուկյանին ՌԴ զինված ուժերը վերահսկողության տակ են վերցրել Ուկրաինայի զինված ուժերի երթուղիներըՔՊ-ում ծանր են տարել կուսակից պատգամավորուհու պատիժը Կարապետյան ընտանիքի համար կրթությունը միշտ առաջնային է եղել Փաշինյանը գնում է պետական պարտքը եռապատկելու ուղղությամբ Ռինդ գյուղում ավտոկռունկը կողաշրջվել է․ կա զոհՀունանյանի ինքնազգացողությունը վատացել է. ծանր է տանում. «Հրապարակ»Ուղիներ են որոնում՝ թույլ չտալու հոգևորականների մեկնումը Հայաստանից. «Հրապարակ»Մեկնարկում է «Երաժշտություն հանուն ապագայի» հիմնադրամի «Հայ Վիրտուոզներ» կրթական ծրագրի մրցույթը Թույլ մի տվեք ձեզ մոլորեցնել․ Հայաստանում կատարվողը իրավական հիմք չունիՔՊ–ում զբաղված են իրար խորտակելով. «Հրապարակ»«Մեր Ձևով»-ի ծրագիրը հիմնված է այն լուծումների վրա, որոնք կարող են իրական փոփոխություն բերել ՀայաստանումՀՀ արտաքին հետախուզության ծառայությունը հոգևոր-մշակութային կառույցները սպառնալիք է համարում30 տարի շարունակ Կարապետյան ընտանիքը ուսանողների կողքին է
Հասարակություն

Վերջին շրջանում իմ երկրի շուրջ, իմ շուրջ տեղի ունեցող իրադարձություններն ինձ բերեցին մի շատ պարզ, բայց ակնհայտ ճշմարտության․ Ելենա Կիրակոսյան

Ելենա Կիրակոսյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

Վերջին շրջանում իմ երկրի շուրջ, իմ շուրջ տեղի ունեցող իրադարձություններն ինձ բերեցին մի շատ պարզ, բայց ակնհայտ ճշմարտության։
 
Մենք անդադար մեղադրում ենք իշխանություններին՝ հներին, նորերին, ներկաներին, ապագաներին․․․․, բայց չենք մտածում, որ մեզանից յուրաքանչյուրն ունի իր մեղքի բաժինը և առաջին հերթին` ունեմ ես։ Իմ մեղքի բաժինը ընդունելով` ցանկանում եմ ձեզ հետ կիսվել դրվագներով, որոնց մոտ կամ նույնանման իրավիճակների, վստահաբար, հանդիպել եք շատերդ։
 
2020թ-ի արցախյան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ բոլորս հիշում ենք մեր ապրումները, հույզերը, մեր ցանկությունը` գոնե մի փոքր մեր արարքով օգնել, որպեսզի տղերքը զգան մեր աջակցությունը, թիկունքը, որպեսզի մենք անպայմանորեն ունենանք հաղթանակ։
 
Բայց նման մտածելակերպ և դրսևորումներ ունեցող մարդկանց կողքին ապրում էին մի զուգահեռ իրականությունում գտնվողներ, ովքեր ամեն ինչ անում էին, որպեսզի իրենց զավակները խուսափեն հայրենիքի առջև իրենց պարտքը տալուց։ Կային անձիք, ովքեր իրենց թույլ էին տալիս գրեթե ամենօրյա ռեժիմով բարձրաձայնել նման մտքեր․ «Ես պատրաստ եմ իմ որդուն տանիքից հրեմ, ցած նետեմ, ոտքը, ձեռքը կոտրվի, ոչինչ որ հաշմանդամ կդառնա, բայց պատերազմ չգնա»։ ԵՎ նման մարդիկ, բնականաբար, զարմանում էին նրա վրա, որ ես հպարտությամբ իմ ամուսնուն ճանապարհում էի պատերազմական գոտի:
 
Պատկերացնում եք չէ՞ իմ ապրումները և տարակուսանքը նման արտահայտություններ գրեթե ամեն օր լսելիս:
 
Այնուհետև պարզվում էր, որ նման մտքեր արտահայտողները իրենց որդիներին տանից հանում էին, որպեսզի որևէ պարագայում նրանք չստանան զորակոչման թերթիկները։ Իսկ իրենց տանն առհասարակ արգելում էին լույս վառելը, որպեսզի բոլորը մտածեն, որ տանը ոչ ոք չի բնակվում։
 
Ու հիմա, վերլուծելով այս ամենը, ես հասկանում եմ, որ միգուցե և լավ է, որ այդ տղաները ամեն կերպ շրջանցել են պատերազմին մասնակցելու փաստը, քանի որ նման դաստիարակություն, նման արժեհամակարգ ստացած որդին ի՞նչ պետք է անի, եթե չդավաճանի իր հայրենիքին, իր կողքին կանգնած ընկերոջը՝ իր ճղճիմ կյանքը փրկելու համար։
 
Եվ, այո, ես այսօր ընդունում եմ իմ մեղքի բաժինը, քանի որ ժամանակին չեմ բարձրաձայնել այս ամենը: Իսկ պատկերացրեք ինչ կլիներ, եթե մեզանից յուրքանչյուրը ժամանակին բարձրաձայնած լիներ նման ապազգային, հակապետական մտածելակերպի դրսևորումները։ Պատկերացրեք, թե որքան այլ կերպ կդասավորվեր մեր կյանքը:
 
Հ.Գ Անձամբ ես պատրաստվում եմ ուղղել իմ սխալը: