Հայաստանյան բուհական և ակադեմիական հաստատությունները վերջնականապես և անդառնալիորեն կորցրել են իրենց ֆունկցիոնալությունը․ Դավիթ Սարգսյան

Հայաստանյան բուհական և ակադեմիական հաստատությունները վերջնականապես և անդառնալիորեն կորցրել են իրենց ֆունկցիոնալությունը:

 

Օկուպացիոն վարչակարգին հաջողվել է կամակատար ռեկտորների, դեկանների և այլ վարչական ղեկավարների միջոցով բուհական համակարգը և ակադեմիական ինստիտուտները բերել վեգետատիվ վիճակի, վերածել մշակաբույսի, հնազանդեցնել և լռեցնել դասախոսներին և ուսանողներին։

 

Պատմական մասշտաբի աղետի օրերին, փոխանակ լրջագույն հասարակագիտական ներուժի համախմբման, ելքերի որոնման, հստակ քաղաքացիական դիրքորոշում արտահայտելու` ակադեմիկոսները, պրոֆեսորները, ռեկտորները, դեկանները, ամբիոնների վարիչներն անվրդով կերպով մենագրություններ ու հոդվածներ են գրում (երբեմն` գրագողություն անում), ինչ-որ անհեթեթ միջոցառումներ կազմակերպում ու իրենք իրենց ծափահարում:

 

Ժամանակին ազգային արժեքների կարևորությունից խոսող սոցիալ-հասարակագետներն այսօր նորագույն պատմության ինտենսիվ աղճատման կատարածուներն են։ Խունտայի պահանջով նրանք ազգային գաղափարաբանությունն են ոչնչացնում, որ տեղը լցնեն թշնամական օրակարգով, և իրենց այդ դերով ավելի նողկալի են, քան նույնիսկ նրանց պատվիրատուները։

 

Բուհական և ակադեմիական համայնքի մեծ մաքրման ժամը մի օր ևս գալու է․․․