Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Գազի հավանական թանկացման հեռահար ծանրագույն հետևանքները. «Փաստ» Նոր սպառնալիքները, ցինիկ ստերն ու... «խաղաղության» թմբիրը. «Փաստ» Քաղաքական վերակազմավորումներ և ընդդիմադիր ցուցանիշներ. 2026 թ. ընտրությունների թվային պատկերը. «Փաստ» Բացասական սպասումների ու ռիսկերի կուտակման գործոնը. ինչո՞վ է պայմանավորված վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքի բարձրացումը. «Փաստ» Ռուսական ուժերը ռեակտիվ անօդաչու թռչող սարքերով հարձակվել են Կիեւի վրա Հայաստանի արտաքին առևտուրն ու միջազգային հարաբերությունների նոր ռիսկերը․ Տիգրան Դումիկյան Ինչպե՞ս հասանք այս օրին. մարդկային կապիտալի հիմնարար բաղադրիչի խոր ճգնաժամ. «Փաստ» Ամեն ազգայինի դեմ պատերազմ մղող իշխանությունն ուրիշ բան պիտի անե՞ր. «Փաստ» «Եթե մենք մեզ պետք չենք, ոչ մեկի պետք չենք». «Փաստ» Եթե ձուկն ապրի ցամաքում... խաղաղությունը կվտանգվի՞. «Փաստ» Չեն կարող առանց մարդկանց կյանքը դժոխքի վերածելու. «Փաստ» Մինչ մեզ մոտ «թիթեռ են նկարում», Ադրբեջանն զբաղված է իր հորինվածքները միջազգային հանրությանը մատուցելով. «Փաստ»
Հայաստանում արտադրված պտուղ-բանջարեղենի ամեն երկրորդի մեջ թունաքիմիկատներ կան. Հարություն ՄնացականյանԱԳՆ-ի առևտրի առարկան այս ընթացքում Հայաստանի հողերն են եղել. Նարեկ ԿարապետյանԵՊՀ-ն ազգային ինքնության և հայրենասիրության պահպանման կարևորագույն կառույց է․ Մենուա ՍողոմոնյանԱդրբեջանը պատերազմում է մեր ինքնության դեմ, իսկ դուք ինքնիշխան հեզությամբ լռում եք․ Սյուզաննա Ավետիսյանը՝ ՔՊ-ինՀին լուսանկարները՝ նոր շնչով. Թումանյան քաղաքում կյանքի կոչվեց «Հետևելով ակունքին» արտ-նախագիծը. «Փաստ» «Ինչ-որ մի պահի հայ ժողովրդի ճնշման և քաղաքական էլիտաների որոշակի գործողությունների արդյունքում հնարավոր է Հայաստանում քաղաքական իրավիճակ փոխվի». «Փաստ» Գազի հավանական թանկացման հեռահար ծանրագույն հետևանքները. «Փաստ» Նոր սպառնալիքները, ցինիկ ստերն ու... «խաղաղության» թմբիրը. «Փաստ» Ամեն ազգայինի դեմ պայքարի համատեքստում. «Փաստ» Քաղաքական վերակազմավորումներ և ընդդիմադիր ցուցանիշներ. 2026 թ. ընտրությունների թվային պատկերը. «Փաստ» Բացասական սպասումների ու ռիսկերի կուտակման գործոնը. ինչո՞վ է պայմանավորված վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքի բարձրացումը. «Փաստ» Մեքսիկայի նախագահն հայտարարել է, որ իր երկիրը երբեք ոչ մեկի գաղութը չի դառնաԻսպանիայի Լա Լիգայի 6-րդ տուրում «Ատլետիկոն» հաղթեց «Օսասունային»Սեպտեմբերի 17/18-ին լույս չի լինելուԵրկրաշարժ է տեղի ունեցել ԱդրբեջանումՄայր Աթոռից Արագածավանի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցի կբերվի Տիրոջ Սուրբ Խաչափայտի մասունքը24 ժամ ջուր չի լինելուԱՄՆ-ում գնաճը պայմանավորված է Հորմուզի նեղուցում և Բաբ էլ-Մանդեբում տիրող իրավիճակով․ ՂալիբաֆԱռողջության համընդհանուր ապահովագրության նոր կանոնները․ ով որքան է վճարելու և ի՞նչ կլինի չվճարելու դեպքումԱնտոնիու Գուտերեշը պատրաստ է եռակողմ հանդիպում անցկացնել Ուկրաինայի հարցով
Քաղաքականություն

Ալիևը կրկին հիստերիայի մեջ է

2018 թվականի իշխանափոխությունից հետո տարածաշրջանի երբեմնի ամենամարտունակ բանակը հետևողականորեն սկսեց թուլացվել, իսկ արդեն 2020 թվականի պատերազմում կրած պարտությունից հետո գործող իշխանությունները՝ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, ամեն ինչ անում են հայկական բանակի երբեմնի փառքն ու հզորությունն առնվազն տևական ժամանակով կանխելու, իսկ Հայաստանի առջև ծառացած անվտանգային խնդիրներն ավելի խորացնելու ուղղությամբ։ Օրերս իր տված 8 ժամանոց ասուլիսում Նիկոլ Փաշինյանին հարցրել էին, այսպես կոչված 5-րդ շարասյան մասին, ի պատասխան Փաշինյանը հայտարարել է, թե այսօր բանակում ազատվել են 5-րդ շարասյունից։

Տևական ժամանակ առաջ էլ Փաշինյանն իր ասուլիսներից մեկում հայտարարում էր, թե պատերազմում պարտվել ենք, որովհետև բանակում գործել է 5-րդ շարասյուն։ Այն, որ գործող իշխանությունները փորձում են պատերազմի պարտության ողջ մեղքը բարդել բանակի վրա, գաղտնիք չէ, 5-րդ շարասյան թեման էլ հնարավորություն է արատավոր այդ խոսույթն ավելի ամրապնդելու և բանակից ու այլ ուժային կառույցներից հեռացնելու բոլոր այն անձանց, ովքեր լուրջ գիտելիքային կարողութուններ ունեն և կարող են դիմադրել ինչպես արտաքին թշնամուն, այնպես էլ նրանց գործընկերը դարձած Նիկոլ Փաշինյանին։ Այդպիսի օրինակները բազմաթիվ են։ Հայկական բանակի անվանի բազմաթիվ զորահրամանատարներ ներկայումս ծառայության մեջ չեն, շատերի դեմ քրեական գործեր են հարուցված, շատերին հեռու են պահում բանակի կառավարումից, փոխարենը բազմաթիվ առումներով ձախողված անձինք են այսօր ղեկավարում Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունը, իսկ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանի մասին խոսել ընդհանրապես չարժե։ Նրա հետ բանակային իր առնչությունը, նախքան նախարար նշանակվելը, եղել է ծառայության ընթացքում իր սպային դանակարելը։ Պապիկյանից առաջ պաշտպանության նախարարը երկար տարիների փորձ ունեցող Արշակ Կարապետյանն էր։ Նա վերջերս հայտարարել է, թե հեռացվեց պաշտոնից այն պատճառով, որ չընդունեց ադրբեջանական կողմի պահանջները, այսպես կոչված, ուլտիմատումը, ով հրաման տվեց կրակ բացել հակառակորդի վրա նրա առաջխաղացման դեպքում և այն դեպքերում, երբ որ նա կփորձի ներխուժել Հայաստանի Հանրապետության տարածք։ Արշակ Կարապետյանն իր հմուտ քայլերի շնորհիվ կարողացավ կարճ ժամանակահատվածում վերականգնել ՌԴ-ից զենքի մատակարարման շղթան, իսկ բանակում՝ զինվորականների բարձր պատրաստակամությունը, դիմակայելու թշնամու ցանկացած ոտնձգության։ Մամուլն էլ վերջերս անդրադաձել էր, որ նրա քաղաքականության մուտքով անհանգստացած են ոչ միայն Հայաստանի իշխանության ներկայացուցիչները, այլ նաև Ադրբեջանը, իսկ նրանց երկրի ղեկավար Ալիևը կրկին հիստերիայի մեջ է։

Ներկայումս, մինչ Հայաստանի գործող իշխանությունները գնում են Հայկական բանակի պորտալարը Ռուսաստանից կտրելու, ապառազինությունն ու զինամթերքն այլ երկրներից ներկրելու և այդ պատճառով խնդիրներ հարուցելու ճանապարհով, նշենք, որ բազմաթիվ նոր գնվող զենքեր ընդամենը քարոզչական ֆոն են ապահովում և դրանց արդյունավետությունը չափազանց կասկածելի է, իշխանությունները նաև բանակային ռեֆորմների շարք են նախաձեռնել, որտեղ ևս որևէ խորքային վերլուծություն կամ հստակ պատկերացում գոյություն չունի։ Ադրբեջանն ու Թուրքիան էլ գնալով սրում են լարվածությունը սահմանին՝ անընդհատ նոր սպառնալիքներ հնչեցնելով Հայաստանի դեմ։

Բաքվից պարբերաբար հնչում են նոր ռազմական էսկալացիա հրահրելու իրենց մտադրության մասին, և նույնիսկ արևմտյան վերլուծաբաններն ամենևին անհնար չեն համարում նոր հարձակումը։ Ի՞նչ պետք է աներ նման պայմաններում մի երկրի իշխանություն, որն իսկապես մտածում էր իր երկրի մասին, իհարկե, ամրապնդել իր անվտանգային միջավայրն ու համակարգը, ավելի արդյունավետ գործակցեր դաշնակիցների հետ, կարողանար ընդհանուր լեզու գտնել մեր երկրի մարտունակությունը բարձրացնելու համար։

Այն ինչ այսօր կատարվում է ՀԱՊԿ-ում Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունների հետևանքով, մեղմ ասած հեռու է լուրջ համարվելուց։ Փաշինյանը հետևողականորեն գնում է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության հետ հարաբերություների խզմանն, այդ մասին նա չի թաքցրել նույնիսկ իր ասուլիսում՝ դժգոհություններ հայտնելով ՀԱՊԿ-ից։ Ի վերջո այս ամենը կարող է ծանր հետևանքներ ունենալ մեր երկրի համար։

Օրերս Ռուսաստանի նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը հայտարարել է, թե Ռուսաստանը հույս ունի, որ Հայաստանն ի վերջո կվերսկսի իր մասնակցությունը Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությանը։ Պեսկովը, թերևս այս հարցում լրջորեն սխալվում է, օրերս Նիկոլ Փաշինյանի տված 8 ժամանոց ասուլիսը ցույց տվեց, որ Փաշինյանը նման մտադրություն ընդհանրապես չունի։

Հայկ Առաքելյան