Ոչ մի հրաման ավելի բարձր չէ, քան սրբությունը. Մենուա Սողոմոնյան

Տղերք, բավական է։ Եռաբլուրում նահատակ տղաների ծնողներին ոտքերից ու ձեռքերից բռնած դուրս տանելը պետք է որ վերջին սրբապղծությունը լիներ՝ տրված հրամանի զորու։ Էսօր դուք հանրային ու մարդկային բարոյականության նոր սահման անցաք. հայոց հայրապետը մեր 1700-ամյա եկեղեցու գլուխն է։ Եթե ուզում եք պատկերացնել, թե ինչ է մեր եկեղեցին, մի բան պետք է հաշվի առնեք, անկախ կրոնի, հավատքի, Աստծու նկատմամբ ունեցած ձեր վերաբերմունքից. պատվի ու բարոյականության էն մինիմալ չափանիշները, որոնցով դուք բոլորդ, հուսամ, առաջնորդվում եք (օրինակ՝ ծնողին սրբություն համարելը, ընկերոջ կնոջ վրա աչք ունենալը սրբապղծություն համարելը և այլն և այլն) այդ չափանիշները կան մեր մեջ մեր եկեղեցու, մեր հոգևոր հայրերի արած-դրածի շնորհիվ։ Ոչ մի հրաման, առավել ևս երբ այն ամենավերին մակարդակով գալիս է տղամարդկության, արժանապատվության, հայկականության, պետականության հետ ոչ մի կապ չունեցող մարդու կողմից, ավելի բարձր չէ, քան սրբությունը։

Խիղճը հրամանից բարձր է։

Ամոթը փողից բարձր է։

Սրբությունը աշխատանքից բարձր է։ Մի՛ կատարեք հրամաններ, որոնց մեջ չկա խիղճ, ամոթ ու սրբություն։