Yerevan
Tbilisi
Moscow
Paris
Los Angeles
Beijing
Հայերեն
Русский English
Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Փաշինյանը չկարողացավ ստանալ քվեների 50%-ը՝ բոլոր խախտումներով հանդերձ․ Ավետիք Չալաբյան Թշնամիներ արտադրող գործարանը. «Ռուսական միջամտության» կեղծ թեզերը՝ որպես քաղաքական հալածանքների գործիք Ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը պետք է գործեն համատեղ՝ հանուն Հաայստանի Հանրապետության․ Արմեն Մանվելյան Ադրբեջանը բացահայտ ներկայացնում է իր նպատակը. վերադարձի փառատոնը և մեր լռությունը․ Էդմոն Մարուքյան Արի՜ Ազատության հրապարակ․ Համահայկական Ճակատ Թշնամու դավադիր կրակոցը խլեց Լեոնիդ Ազգալդյանի կյանքը, բայց ոչ նրա գաղափարը․ Համահայկական ճակատ Meta ընկերությունը պայմանագիր է կնքել տիեզերքից «գիշերային» արևային էներգիա ստանալու համար արհեստական ​​բանականության տվյալների կենտրոնների համար Սեփական ժողովրդի վրա «կայֆավատ» լինելու նուրբ արվեստը «Եթե վաղը սահմանները կրկին բացվեն, մեր ապրանքն այդ շուկայում տեղ չի ունենալու». «Փաստ» Իրավական «բեսպրեդել». ինչպե՞ս են փորձում «մարսել» ընտրական խախտումները. «Փաստ» Սուբսիդիաները վերջանալու են, իսկ շուկան չկա․ ֆերմերներին ծանր հարված է սպասվում․ Հրայր Կամենդատյան Գործ ունենք ավտորիտար քաղաքական համակարգի հետ․ Արմեն Մանվելյան
Լրահոս
Սամվել Կարապետյանի ընկերությունների շրջանառությունը Հայաստանի հետ ավելի շատ է, քան ամբողջ Հայաստանի առևտուրը Եվրոպայի հետ․ Արթուր Միքայելյան«Արևմտյան Ադրբեջանի» օրակարգը նոր թափով․ Բաքուն շարունակում է Հայաստանի նկատմամբ հավակնությունների քարոզչությունըԱՄՆ-ն ունի բազմաթիվ տարբերակներ, եթե չհաջողվի խաղաղության հասնել Իրանի հետ. Վենս«Ազատության» հրապարակում շարունակվում է քարոզարշավը. դու ևս կարող ես միանալՄեծ Բրիտանիայի վարչապետ Սթարմերը հայտարարել է հրաժարականի մասինԻ՞նչ են սկսել խոսել ադրբեջանցիները ընտրություններից հետո. Նարեկ ԿարապետյանԵրևանում «Tesla» է այրվելԿատարի արդյունաբերական քաղաքներից մեկում պայթյnւն Է տեղի ունեցել. կան տnւժածներ և անhետ կnրածներԱդրբեջանի ղեկավարությունը, ի թիվս զավթողական վտանգավոր օրակարգի, մեր դեմ մղում է բարոյահոգեբանական ագրեսիվ պատերшզմ. ադրբեջանագետՄեր ընտրողներն արժանապատիվ քաղաքացիներ են, ովքեր նման ճնշումների ու ներազդեցությունների պայմաններում՝ չվախեցան, չմանիպուլացվեցին, չնահանջեցին․ Գոհար ՄելոյանԵս գիտեմ իմ անելիքը` պայքարս շարունակվում է. Արեգա ՀովսեփյանՍիրելի հայրենակիցներ, իմացեք, որ Նիկոլ Փաշինյանը ոչ լեգիտիմ է․ նա չի հաղթել ընտրություններում․ Անուշ ՄիրզոյանԸնդամենը երկու լուր` օրվա լրահոսից որ հետևություներն ինքներդ արեք. Մարիաննա ՂահրամանյանՀայաստանի և Ադրբեջանի տարածքներով տարանցիկ ինտերնետի փոխանցման և մատակարարման համաձայնագիր է ստորագրվելՀակակոռուպցիոն կոմիտեն ընտրակաշառքի դեպքեր է բացահայտել (տեսանյութ)Երիտասարդական ներուժից մինչև իրական լուծումներ․ ԶՊՄԿ-ի մասնակցությունը CaseKey-ինՍԴ 2 դատավոր չեն մասնակցի ընտրությունների արդյունքների վիճարկման գործի քննությանըԻրական խաղաղություն ունենալու համար պետք է ուժեղ լինենք․ Արսեն ԳրիգորյանՀասարակությունը հաշտ չէ ստեղծված իրավիճակի հետ․ Ատոմ ՄխիթարյանՄենք ուղղակի պետք է փորձենք պատմությունից դասեր քաղել, ուսումնասիրել մարդկության պատմության քաղաքական միտքը՝ սխալներից խուսափելու համար․ Մհեր Ավետիսյան
Ամբողջ լրահոսը »
Քաղաքականություն

Փաշինյանն արձանագրել է հայ ժողովրդի աշխարհաքաղաքական կամքը

Հայաստանի անվտանգության խորհուրդը ընդունել է ազգային անվտանգության նոր ռազմավարությունը, որի վերաբերյալ ուղերձում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը նշել է կարեւոր մի նրբության մասին: «Այդ նրբությունը հետևյալն է, որ ռազմավարության մեջ Հայաստանի պետության գոյության աղբյուրը և երաշխիքը համարվում է հայ ժողովրդի կամքը», հայտարարել է վարչապետ Փաշինյանը:

Ըստ նրա, դա նշանակում է, որ հայ ժողովուրդը իր պետականության գոյության խնդիրը դուրս է բերում աշխարհաքաղաքական «ազդեցությունից» եւ դիտարկում այն իր ինքնիշխան կամքի, ոչ թե համաշխարհային զարգացումների տրամաբանության այս կամ այն ընթացքի համատեքստում:

Կա տարածված ընկալում, որ, օրինակ 1918-ին Հայաստանը ստացավ անկախություն ոչ թե իր համառ ցանկության, այլ ռեգիոնալ քաղաքական իրողությունների բերումով, երբ այլեւս անկախություն էին հռչակել Վրաստանն ու Ադրբեջանը: Նույն տրամաբանությամբ է դիտարկվում 1991 թվականի անկախությունը՝ ԽՍՀՄ փլուզում:

Սրանք անշուշտ պարզունակ գնահատականներ են, առավելապես մակերեսային, ռազմա-քաղաքական խորությունը չդիտարկող, լայն համատեքստում տեղի ունեցած հանգամանքներում հայ ժողովրդի դերը չդիտարկող: Ի վերջո, անկախությունը տարաբնույթ ռազմա-քաղաքական լայն գործընթացների արդյունք է եւ այն չպետք է դիտարկել լոկ ուղիղ պայքարի գնահատման պրիզմայով՝ եղել է ուղիղ պայքար այդ պահին, թե ոչ:

Սակայն, խորքային առումով հարցը դա չէ: Հայկական պետականության գոյության աղբյուրը հայ ժողովրդի կամքը հռչակելով, թերեւս արձանագրվում է, որ Հայաստանը, հայ ժողովուրդը իրեն դիտարկում է ոչ թե աշխարհաքաղաքական գործընթացի օբյեկտ, այլ սուբյեկտ: Ժողովուրդը, որը հավակնում է լինել աշխարհաքաղաքականության ճարտարապետների, ոչ թե լոկ «բնակիչների» շարքում, երբ կարող է քննարկել՝ շահեկան պայմաններով է ձեռք բերել «բնակության» իրավունքը, թե՞ ոչ:

Ազգային անվտանգության ռազմավարությունն արձանագրում է այդ կամքը: Իհարկե այլ խնդիր է կամքի իրացումը: Ռազմավարությունը նաեւ դրա իրացման ճանապարհների մասին է: Իհարկե այդտեղ է գլխավոր բարդությունը, քանի որ աշխարհաքաղաքականության ձեւավորման գործընթացի հարատեւ մասնակցի կամքի հռչակումը պահանջելու է ներքին կյանքի մի շարք առանցքային ու ցավոտ հարցերում համազգային կոնսենսուսին ուղղված կամային քայլեր, որոնց հիմքում պետք է լինի հենց աշխարհաքաղաքական մասշտաբի մտածողություն: