Ամեն մարդ ինքն է իր բժիշկը․ Սա պետք է իմանա յուրաքանչյուրը

1.Դուք միշտ ունեք ուժ ինքներդ Ձեզ բուժելու համար:

Մեր մարմնում գոյություն են ինքնաբուժման մեխանիզմներ, որոնք հագեցած է պաշտպանիչ համակարգով, որը թույլ չի տալիս արտաքին և ներքին պաթոգենները ազդեն մեզ վրա: Մարմնն ապահովւմ է ինքնակարգավորման գործընթաց` ամեն օր ստեղծելով նոր բջիջներ: Մենք կարող ենք դադարեցնել այս գործընթացը միայն այն դեպ-քում,եթե չհավատանք այս ունակություններին և չտանք մարմնին այն,ինչ իրեն պետք է ՝ հանգստություն, պատ-շաճ սնուցում համար:

2. Միայն Դուք կարող եք բուժել ինքներդ Ձեզ:

Ոչ ոք դա չի անի Ձեր փոխարեն: Թիմ ստեղծելը կօգնի բուժմանը։ Շատ կարևոր է որ մասնակիցները կարողա-նան առաջարկել իրենց գիտելիքները, գաղափարները, տարբեր տեսակետները և ամենակարևորը, իրենց ա-ջակցությունը: Այնուամենայնիվ, այս մարդիկ չեն կարող բուժել Ձեզ, քանի որ միայն Դուք կարող եք դա անել: Սա ինքնաճանաչման և հոգևոր էվոլյուցիայի անձնական ճանապարհորդություն է: Ոչ ոք չի կարող զգալ Ձեր հույզերը, հասկանալ, թե ինչպես է աշխատում Ձեր միտքը: Մյուսները կարող են միայն խորհուրդներ տալ Ձեզ բայց հետևել դրանց թե ոչ կարող եք ընտրել Դուք և միայն Դուք:

3. Նախ և առաջ բուժեք հոգին. որին կհաջորդի մտքի ու մարմնի ապաքինումը․

Հոգին, միտքն ու մարմինն ունեն տարբեր կարիքներ, և եթե բոլորը ստանան իրենց անհրաժեշտ կարիքները, ուրեմն բոլորն առողջ կլինեն: Բայց եթե գոնե ինչ-որ բան անտեսեք, ապա տեղի կունենա անհամաձայնություն, և հիվանդությունը կհարձակվի ամեն ինչի վրա: Բուժումը վերականգնում է հոգու, մտքի և մարմնի կապը: Այն ժամաակ, երբ բժշկությունն առաջին հերթին աշխատում է մարմնի հետ, բժշկության աստվածային արվեստը մեզ հիշեցնում է հոգու բուժման անհրաժեշտության մասին, քանի որ այն մեր գոյության աղբյուրն է: Եթե մենք սկսենք այստեղից, ապա մնացած ամեն ինչ ինքնաբերաբար կստացվի: Իսկ որո՞նք են հոգու կարիքները․ ապ-րեք ուրախությամբ և իմաստով, զարգացրեք, աճեցրեք և արտահայտեք Ձեր սեփական դրդապատճառները մտքերի, խոսքերի և գործերի միջոցով:

4. Բուժում է միայն սերը:

Սիրո էներգիան լցված է անհավատալի բուժիչ ուժով: Ձեր կողմից մարմնի ցանկացած մասին փոխանցվող սե-րը, որտեղ կա ցավ կամ անսարքություն, սերը լրացնում է հոգու և մտքի վերականգնող ուժով: Մտքի մեջ կա-տարվում է ուշադրության տեղափոխություն՝ հայտնաբերելով լուծում գտնելու խնդիր, իսկ հոգին «տեսնում է» ցավոտ տեղերը և սնուցում է այն անվերապահ սիրով: Այս զգացողությունն ապրում է ներկայի մեջ, հենց այն-տեղ, որտեղ տեղի է ունենում ապաքինումը `ոչ անցյալում և ոչ էլ ապագայում:

5. Ներողամտությունը տեղ է ազատում սրտում սիրո համար․

Երբ մեր սիրտը լի է վախով, զայրույթով,տխրությամբ կամ հուսահատությամբ,այնտեղ տեղ չի մնում ջերմ զգաց-մունքների համար, առանց որի դժվար է առողջ մնալ: Սերը կապված է հոգու հետ, իսկ ներողամտությունը մտքի հետ. այն արձակում է հուզական լիցքեր, որոնք լցված են ցավալի մտքերվ. նրանք, ովքեր ցուցաբերում են զոհի վարք և ստիպում են մեզ մեր կյանքը վարել «թռչնի իրավունքներով»՝ նորմալի և լիարժեքի փոխարեն:Ներողա-մտությունը վերացնում է լճացումը էներգետիկ մարմնում, որպեսզի դրանում պարունակվող տեղեկատվություն-ները կարողանանան ազատ հոսել ՝ պահպանելով կապը հոգու, մտքի և մարմնի հետ պահպանելով առողջութ-յունը

6. Փոփոխությունը գործողությունների միակ պլանն է:

Էվոլյուցիոն ճանապարհորդությունը փոփոխություններից մեկն է, քանի որ երբեն կյանքում այլ տարբերակ չի լինում: Սա այն է, ինչը գալիս է մտածոությունից: Փոփոխությունները վերափոխում են մեր մտածողությունները և օգնում մեզ անցյալից տեղափոխվել դեպի ներկա, իսկ ներկայից դեպի ապագա: Փոխակերպման առաջին քայլը ներողամտությունն է, հաջորդը ՝ սերը: Երբ ներում ենք մեզ և մեզ նեղացնողներին, մենք մեծացնում ենք մեր մտքի տարածքը նոր մտքերի համար և ընդլայնում ենք մեր սիրտը, որպեսզի այն կարողանա ավելի շատ սեր պահպանել: Երբ մենք հիվանդանւմ ենք, մեր հոգին, միտքն ու մարմինը փոփոխություն են պահանջում: Նրանք ահազանգում են, որ ինչ-որ բան սխալ է, այդ միասնությունը կորել է նրանց միջև, և այս ամենը ազդում է մեր վիճակի վրա: Հոգու առաջարկած հոգեբանական ապաքինման մոդելը հիշեցնում է մեզ. Եթե մտքերը հի-վանդ է, ապա մարմինը նույնպես կհիվանդանա: Նրանց բուժելու միակ միջոցը մտածելակերպը փոխելն է: «Ապրել նշանակում է փոխվել, փոխվել նշանակում է մեծանալ, մեծանալ նշանակում է ամեն անգամ նորովի ստեղծելն ինքներդ քեզ»:

ՇԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆ․․․