Էս ինչ անվերջանալի աղետի վերածվեց մեր կյանքը. Նարինե Մանուկյան

Հերոս Վահեի հուշաքարի բացում

Հոգեհանգիստ

Հերոս Ալենի հուշ երեկո

Ապրում էինք էլի, մի օր լավ, մի օր վատ...

Էս ինչ անվերջանալի աղետի վերածվեց մեր կյանքը...

Մի թեթև ուրախությունն անգամ մեղքի զգացոմով է ուղեկցվում...

Էսքան լույս երեխեք կաին ու չկան...

Ու լիքը «կյանքը շարունակվում է» ասող անհասկանալի երկոտատիներ...

Ինձ էլ ասեք էլի ո՞նց է շարունակվում, որտեղից սկսեմ, ես իմ առաջվա զգացողությունն եմ ուզում, ապահովությունը, վաղվա օրվա հավատս եմ ուզում...

Էս ինչ դարձանք... Ո՞նց, ե՞րբ...