Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Խաղաղություն կառուցելու համար պետք չէ հրաժարվել հիշողությունից. արժեհամակարգային լրջագույն վտանգներն ու կորսված հնարավորությունները. «Փաստ» Ովքե՞ր են իրականում «հրահրում», և ինչո՞ւ չեն տրվում կոնկրետ անուններ. «Փաստ» «Նույնիսկ իշխանությունները չգիտեն, թե Հայաստանը ինչ է ուզում կամ որ ուղղությամբ է շարժվում». «Փաստ» Ընդդիմությունը վերցնում է արտահերթ ընտրությունների ձեռնոցը. «Փաստ» Հպարտ քաղաքացու ուղեցույցը. ինչպես տաքանալ սեփական ինքնիշխանությամբ. «Փաստ» «Վախի վաճառականի» վերջին խաղաթուղթը. ինչու է Փաշինյանի քաղաքական ապագան անդառնալիորեն կախված Բաքվի պահանջներից. «Փաստ» Վառելիքի թանկացման դեմ ի՞նչ կարող է անել Կառավարությունը, որ չի անում. Տիգրան Դումիկյան Մենք պատրաստ ենք, միայն օրն ասեք․ Նարեկ Կարապետյանը՝ Փաշինյանի՝ արտահերթ ընտրություններին վերաբերող հայտարարության մասին Հայտարարություն իրավապահների ռեպրեսիվ գործողությունների և դրանով Ստեփանավանում ընտրություններին ապօրինի ﬕջամտելու վերաբերյալ Թուրքիան փորձելու է ավելի նշանակալի դեր վերցնել տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի ձևավորման գործում. Արտակ Զաքարյան Թեհրանը մերժել է ԱՄՆ-ի առաջարկները՝ չնայած նոր հարվածների սպառնալիքին․ Զաքարյան Իսկ Արդբեջանն իրականում ցանկանո՞ւմ է խաղաղություն. «Փաստ»
Ո՞րն է «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ներկայացուցիչ Գոհար Ղումաշյանի կյանքի կարգախոսըՓաշինյանի թույլ TRIPP-ը Ալիևին արվող հերթական զիջումն է. տեսանյութՓաշինյանի վարած սխալ քաղաքականությունից տուժում ենք մենք՝ հասարակ քաղաքացիներս. Ավետիք Չալաբյան«Իսկ ո՞ւր են մեր տղերքը». որդուն փնտրող Ազատի ցավը՝ իշխանության լռության ու քաղաքական օրակարգերի ֆոնինՀՀ իշխանությունը պետք է պատասխանի մի պարզ հարցի. ինչո՞ւ է խուսափում ժողովրդի կարծիքը լսելուց և նրա կամքը կատարելուց. Հրայր ԿամենդատայանԸնդդիմադիր դաշտի և քաղաքական գործիչների համար այս խնդիրը լուծելու և ձայների փոշիացումը կանխելու համար քաղաքագիտական և ընտրական պրակտիկայում սովորաբար կիրառվում են հետևյալ մոտեցումները. Հ. ԿամենդատյանԻշխանությունները մեր երկիրը հասցրել են խորագույն ճգնաժամի և շարունակում են անպատասխանատու վարքագիծը. Արմեն ՄանվելյանԳազի օգտագործումը Հայաստանում դառնալու է մեծ շռայլություն. Հրայր ԿամենդատյանՄեր երկրի իշխանությունները շարժվում են ալիևյան օրակարգով. Մենուա ՍողոմոնյանԺողովուրդը դեռ շարունակում է ապրել իշխանության ստեղծած վախի մթնոլորտում. Ցոլակ ԱկոպյանՎայրի բնությունը՝ օբյեկտիվի միջով․ Բերտա Մարտիրոսյանը՝ Mining Armenia Forum 2026-ի բեմումՄի՛ հրաժարվեք փոփոխություններ անելու ձեր իրավունքից. տեսանյութԿոչ եմ անում ստեփանավանցիներին մասնակցել ընտրությանը. պետք է տապալել բռնապետական համակարգը. Լենա ՄաթևոսյանԿոնվերս Բանկը COP17-ում ներկայացնում է կայուն ֆինանսավորման փորձը Խաղաղություն կառուցելու համար պետք չէ հրաժարվել հիշողությունից. արժեհամակարգային լրջագույն վտանգներն ու կորսված հնարավորությունները. «Փաստ» Ովքե՞ր են իրականում «հրահրում», և ինչո՞ւ չեն տրվում կոնկրետ անուններ. «Փաստ» «Նույնիսկ իշխանությունները չգիտեն, թե Հայաստանը ինչ է ուզում կամ որ ուղղությամբ է շարժվում». «Փաստ» Ընդդիմությունը վերցնում է արտահերթ ընտրությունների ձեռնոցը. «Փաստ» Իշխանական օրակարգի սպառումն ու Սամվել Կարապետյանի քայլը. ո՞րն է լինելու քաղաքական հանգուցալուծումը. «Փաստ» Հպարտ քաղաքացու ուղեցույցը. ինչպես տաքանալ սեփական ինքնիշխանությամբ. «Փաստ»
Ժամանց

Հիշո՞ւմ եք այս փոքրիկին, ով ծնվել էր առանց դեմքի. միայն տեսեք, թե ինչպիսին է նա այսօր

Փոքրիկ Ռուստամի կյանքը սկսվեց շատ դժվարություններով: Նա ծնվել էր բազմաթիվ բարդ ախտորոշումներով. Նա քթի աճառ չուներ, առկա էր կոշտ և փափուկ քիմքի թեք ճե ղքվածք, ինչպես նաև չզարգացած ստորին վերջույթ: Դրա պատճառով ծնողները լքեցին երեխային դեռ հիվանդանոցում, ամենայն հավանականությամբ, նրանք պատրաստ չէին նման դժվարությունների:

Տղային տեղափոխեցին նույն քաղաքի մանկատուն: Երբ նա երկու տարեկան էր, նա արդեն ենթարկվել էր բարդ վիրահատությունների, որտեղ վիրաբույժները բառացիորեն հավաքել էին Ռուստամի դեմքը: Պաթոլոգիաների պատճառով երեխան չէր կարող ինքնուրույն ուտել, այլ միայն հատուկ զոնդի միջոցով:

4 տարեկանում տղան սովորեց սողալ, իսկ ծնոտի դեֆորմացիայի պատճառով նա գործնականում չէր խոսում, այլ արտահայտվում էր ժեստերով: Մանկատան կյանքը եռում էր, նոր երեխաներ եկան, երեխաներից մի քանիսին որդեգրեցին, միայն Ռուստամի կյանքում ոչինչ չփոխվեց:

Մի անգամ Նիկա Զլոբինա անունով տրանսպորտային ընկերության աշխատակիցը 2017 -ին որբ երեխաների տվյալների բազայում տեսավ Ռուստամի անձնագիրը: Մանկուց աղջիկը կարծում էր, որ անպայման մի օր  մանկատնից երեխա կվերցնի և նրան շատ երջանկություն և ուրախություն կպարգևի: Տեսնելով այս տղայի նկարը ՝ Նիկան այլևս չկարողացավ մոռանալ նրան, նա ուժգին ընկղմվեց նրա հոգու մեջ: Պարզ էր, որ երեխան առողջական խնդիրներ ուներ:

Սկզբում Նիկան սոցիալական ցանցերում վերահրապարակեց այս երեխայի պատմությունները, լուսանկարներ տեղադրեց խնամատար ծնողների ֆորումներում, բայց ոչ ոք չպատասխանեց: Եվ Նիկան որոշեց, որ իր ընտանիքը նույնպես կարող է կազմակերպել Ռուստամի խնամակալությունը: Այս մասին նա պատմեց ամուսնուն, և նրանք գնացին մանկատուն `հանդիպելու տղային: Այդ ժամանակ նա արդեն 4 տարեկան էր: Հետո պարզ դարձավ, որ սա Ռուստամի սիրառատ ընտանիք մտնելու միակ հնարավորությունն է:

Ամուսիններին չվախեցրեց այն փաստը, որ իրականում տղան ավելի շատ առողջական խնդիրներ ուներ, քան նշված էր հարցաթերթիկում: Նրանք միայն տեղում պարզեցին, որ նրա ոտքը բացակայում է …

Նիկան և Յուրին սովորական ընտանիք են, նրանք միասին ապրում էին 8 տարի և մեծացնում էին իրենց դստերը: Երբ նրանք հանդիպեցին տղային, նա նրանց իսկապես դուր եկավ և որոշեցին անել ամեն ինչ, որպեսզի նրան հնարավորինս արագ վերցնեն մանկատնից: Միակ բանը, որ խանգարում էր այս գործընթացին, բնակարանային խնդիրն էր, ամուսինները սպասում էին նոր բնակարանի վերանորոգման ավարտին,  իրենք այդ ժամանակ ապրում էին Նիկայի մոր հետ:

Խնամակալության մարմինները զանգահարեցին և ասացին Նիկային, որ Ռուստամին կտեղափոխեն հաշմանդամների տուն, քանի որ խոսքի հետ կապված խնդիրներ ունի: Սկզբում նրանք հիմնականում ցանկանում էին նրան մտավոր հետամնաց գիշերօթիկ դպրոցում տեղավորել, սակայն միջամտեց գլխավոր բժիշկը, ով մասնագիտացված հանձնաժողովի օգնությամբ կարողացավ ապացուցել, որ երեխան լիովին ինտելեկտուալ վիճակում է և շատ բան գիտի, պարզապես բերանի խոռոչի հետ կապված խնդիրների պատճառով նա չի կարող նորմալ խոսել, իսկ նման դեպքում Ռուստամը կարող էր կորցնել արդեն իսկ ունեցած բոլոր հմտություններն ու կարողությունները: Հետեւաբար, Նիկան եւ Յուրին համոզվեցին, որ նրան պետք է տանեն իրենց ընտանիք:

Որդեգրումից արդեն մեկ տարի անց Ռուստամն անճանաչելի էր: Նիկան բառացիորեն ոտքի կանգնեցրեց որդուն, սկզբում նա սովորեց հենակներով շրջել բնակարանում, այնուհետև նրան պրոթեզ դրեցին, չնայած տղան ինքն էլ չէր հավատում, որ երբևէ կկարողանա քայլել:

Ռուստամը ևս երկու վիրահատության ենթարկվեց, և այս պահին նա հանգիստ օգտագործում է պրոթեզ, գիտի ինչպես բարձրանալ աստիճաններով, վազել, ապրել սովորական երեխայի պես: Տղայի ռինոպլաստիկա կարելի է անել միայն 12 տարի անց:

Զույգը հարմարեցրեց իրենց գրաֆիկը, որպեսզի նրանք ավելի շատ ժամանակ անցկացնեն երեխաների հետ: Նիկան սոցիալական ցանցերում էջ բացեց, որտեղ կարող է կիսվել Ռուստամի հաջողություններով: Սրանով նա ցանկանում է ցույց տալ, որ նման մարդիկ պետք է շրջապատի մոտ առաջացնեն ոչ թե խղճահարություն, այլ հրճվանք: Բայց քիչ չէին այնպիսիները, ովքեր ծաղրում էին Ռուսատմին: Հասակակից երեխաները ծիծաղում են Ռուստամի վրա: Բայց նման դեպքերում օգնության է հասնում նրա քույրը ՝ Իյան, ով պատրաստ է եղբոր համար դեմ դուրս գալ ցանկացածին:

Ռուստամը շատ է սիրում իր ընտանիքը և պետք է նշել, որ որդեգրվելուց հետո նա սկսեց նոր հետաքրքիր կյանք: Տղան հաճախակի հյուր է տարբեր թեմատիկ ֆոտոսեսիաների, նա նաև մասնակցել է «Հաջողակ երեխա» նորաձևության ցուցադրությանը և նույնիսկ պոդիում է դուրս եկել Mercedes-Benz Fashion Week Russia- ում:

Բայց դա դեռ ամենը չէ: 1,5 տարի անց, երբ զույգը Ռուստամին վերցրեց մանկատնից, նրանք ստանձնեցին 9 ամսական Լիլիթի խնամակալությունը, ով նույնպես առողջական բազմաթիվ խնդիրներ ուներ: Բայց որոշ ժամանակ անց նոր ընտանիքում երեխան նույնպես սկսեց դրական դինամիկա ցուցադրել: Աստված պահապան այս բարի մարդկանց: