Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
ՏԵՍԱՆՅՈւԹ․ Հյուսիս- Հարավի ճանապարհի պերճանքն ու թշվառությունը՝ 18 տարի. Ռուզաննա Ստեփանյան Ինչքան էլ մեր մրցակիցը բացասական առումով հանճարեղ է, մեծանալու է հակազդեցությունը. Ասլանյան Սամվել Կարապետյանի տեղը Կառավարական թիվ 1 հասցեն է, ոչ թե դատարանը, նա է խաղաղություն բերելու Եկեղեցու շուրջ նոր ճնշումների վտանգը․ ի՞նչ է սպասվում ընտրություններից հետո Ով էր Փաշինյանին գրկախառնված կինը Դավիթ Մինասյանի ազատության աղոթք Սուրբ Աննա եկեղեցու բակում. Հրայր Կամենդատյան Սուրբ Աննա եկեղեցու մոտ լուռ ակցիա է՝ ի պաշտպանություն 18-ամյա Դավիթ Մինասյանի. «ՀայաՔվե» Փոփոխության քամին․ Նարեկ Կարապետյանի տեսանյութը՝ Կասկադից Մեր շուրջն իրավիճակը շարունակում է մնալ լարված ու անորոշություններով լի․ Արտակ Զաքարյան Նանոծածկույթով արևային վահանակը էլեկտրաէներգիա է արտադրում ցանկացած եղանակի դեպքում «Մեծ քաղաքականություն». էպիզոդ չորրորդը՝ այսօր ժամը 20-ին Սուտ խաղաղության թեզերը մեզ հասցնելու են նոր ցեղասպանության. Արշակ Կարապետյան
Թող Աստված պահապան լինի ձեզ ու թող այս գարունը նոր ժպիտներ ու ձեռքբերումներ պարգևի․ Արթուր ՎանեցյանԱրդա՞ր է, որ նախարարներին 7-ական միլիոն պարգևավճար են տալիս, իսկ թոշակները բարձրացնում են 10000-ով. Հարցում Փաշինյանն ու Միրզոյանը չեն մեկնելու Անթալիա Սամվել Կարապետյանի 5 տնտեսական քայլերը. հարցում Վանաձորում Լոնդոնը սկզբում ներգրավված չի եղել Իրանի դեմ գործողության մեջ․ արտգործնախարարՔՊ-ն միտումնավոր մերժում է Հայկ Սարգսյանի բոլոր նախագծերը Խաղաղությունից ավելի մեծ խաղադրույքներ կան. ի՞նչ կնշանակի Իրանի սահմանին «ամերիկյան հետքը» Հայաստանի համար ՀՀ–ն ԱՊՀ երկրների արտգործնախարարների խորհրդի նիստին կմասնակցի փոխնախարարի մակարդակով. ԱԳՆԶենքն անիմաստ է, եթե կա նահանջելու և հանձնելու քաղաքականություն․ Հրայր ԿամենդատյանՌուսաստանը պատրաստ է շարունակել բանակցությունները. ԼավրովՏԵՍԱՆՅՈւԹ․ Հյուսիս- Հարավի ճանապարհի պերճանքն ու թշվառությունը՝ 18 տարի. Ռուզաննա Ստեփանյան Կարճաժամկետ գերակա նպատակ ենք հետապնդել՝ Հայաստանի զարգացման թիվ մեկ խոչընդոտին հունիսի 7-ին հեռացնելը. Նաիրի Սարգսյան Անչափահասներ, կերակրող մայրեր, հոգևորականներ՝ այս ռեժիմի համար որևէ տարբերություն չունեն․ ԱբրահամյանԹրամփը հայտարարել է Իրանի դեմ ռազմական գործողության ավարտի մասինԻնչքան էլ մեր մրցակիցը բացասական առումով հանճարեղ է, մեծանալու է հակազդեցությունը. Ասլանյան Նոկոլը դուխ չունի, որ զորահանդես անի. Արշակ Կարապետյան Առաջարկում ենք ընդդիմության միասնական հանրահավաք՝ ընդդեմ իշխող ուժի ապօրինությունների․ Սաղաթելյան«Մեր ուժեղ հանրահավաքը իշխանությունը ծանր է տարել»․ Գոհար ՂումաշյանԻշխանությունը գնալով մեծացնում է ստի ու կեղծիքի չափաբաժինը. Դավիթ Ղազինյան Երևանում դանակի գործադրման սպառնալիքով բանկի աշխատակցից գումար են պահանջել
Տեսանյութեր

Անհերքելի փաստ է, որ ամեն ինչ քանդողն ու ավերակ դարձնողը ի վիճակի չէ որևէ բան կառուցել

Նիկոլ Փաշինյանը, խոսելով այսպես կոչված «Չորրորդ հանրապետության» ստեղծման մասին, իրականում տալիս է ինքնախոստովանական ցուցմունք՝ նա քանդել է երրորդ հանրապետությունը։ Այստեղ անմիջապես առաջանում է հարցը՝ ով պետք է կրի պատասխանատվություն։ Իշխանություններին թվում է, թե այս հարցը կարող են հանգիստ շրջանցել և որևէ պատասխանատվություն չկրել դրա համար։

Ըստ էության, վերջին յոթ տարիներին Հայաստանում տիրող հակասահմանադրական ընթացքը հանգեցրել է այս կործանարար իրավիճակին։ Փաշինյանի հակասահմանադրական քայլերը՝ ԱԺ-ն շրջափակելը, «մեջքի վրա» նախարարներին աշխատանքից ազատելը, դատարանները բացահայտ շրջապատելը և դատավորներին «վնգստացող» պիտակավորելը, ՍԴ-ն «սեփականաշնորհելը» և այլ կիրառված մեխանիզմները վկայում են երկրում ստեղծված հակասահմանադրական իրավիճակի մասին։

Անհերքելի փաստ է, որ ամեն ինչ քանդողն ու ավերակ դարձնողը ի վիճակի չէ որևէ բան կառուցել՝ առավել ևս նոր պետություն և նոր պետական համակարգ։ Այնուամենայնիվ մենք տեսնում ենք, որ Փաշինյանը բավական լուրջ հայտ է ներկայացնում՝ խոսելով «նոր Սահմանադրության ստեղծման» մասին, ներկայացնելով «պետության գեղագիտական տեղորոշման» դոկտրիններ, անդրադառնալով մարդկանց գաղափարական ու գոյաբանական ֆունդամենտալ փոփոխությանը։

Սակայն, եթե ուշադիր ուսումնասիրենք Փաշինյանի կողմից հնչեցվող «Չորրորդ հանրապետության» գաղափարը, ապա կտեսնենք, որ այն ոչ թե նորարարական առաջարկ է, այլ Երրորդ հանրապետության էջը փաստացի փակելու փորձ՝ իր բոլոր քաղաքական սխալներն ու աղետաբեր հետևանքները թաքցնելու համար։ Իրականում նոր Սահմանադրության մասին խոսակցությունները և «պետության գեղագիտական տեղորոշման» դոկտրինները ավելի շատ հիշեցնում են իշխանության պահպանման հերթական տեխնոլոգիան, քան պետության զարգացման ռազմավարական ծրագիր։

Այս պայմաններում հասարակության առջև ծառացած հիմնական խնդիրը ոչ թե հերթական «հանրապետության» ձևական հայտարարությունն է, այլ այն, թե ինչպե՞ս վերականգնել պետականության հիմքերը, վերադարձնել օրինականությունը, վերականգնել Սահմանադրության գերակայությունը և ստեղծել այնպիսի համակարգ, որտեղ իշխանությունը ոչ թե կործանում է ինստիտուտները, այլ ամրապնդում ու զարգացնում դրանք։