Եվրոպական պատրանքը և հայկական իրականությունը
Հայաստանին երբեք չեն ընդունի Եվրոպական Միություն։ Որքան էլ գործող իշխանությունները փորձեն ԵՄ ուղղությամբ քայլերը ներկայացնել որպես երկարաժամկետ և ռազմավարական ընտրություն, իրականությունն այլ է․ այդ հեռանկարը շարունակում է մնալ առավելապես քաղաքական փաթեթավորում՝ առանց իրական հիմքերի։
Այս գնահատականը պայմանավորված է մի քանի կարևոր գործոններով։ Առաջինը՝ երկրի ներսում ընթացող գործընթացներն են։ Քաղաքական դաշտում արձանագրվող լարվածությունը, ընդդիմադիրների նկատմամբ կիրառվող միջոցները և լրատվամիջոցների վրա առկա ճնշումները հակասում են այն արժեքներին, որոնք հռչակված են եվրոպական կառույցների կողմից։ Այդ պայմաններում դժվար է պատկերացնել, որ Հայաստանը կարող է համապատասխանել այն չափանիշներին, որոնք անհրաժեշտ են նման ինտեգրման համար։
Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ Եվրոպական Միությունը ներկայումս որոշ հարցերում աչք է փակում Հայաստանում առկա խնդիրների վրա՝ առաջնորդվելով ավելի լայն աշխարհաքաղաքական շահերով։ Հայաստանի՝ Ռուսաստանի ազդեցությունից հեռանալու գործընթացը դիտարկվում է որպես նպատակահարմար ուղղություն, սակայն դա չի նշանակում, որ նույն այդ մոտեցումը ենթադրում է լիարժեք ինտեգրում կամ անդամակցության իրական հնարավորություն։
Ավելին, փորձագետների մի մասի համոզմամբ՝ եթե Հայաստանը կտրուկ վերանայի իր ավանդական կապերը և ամբողջությամբ ուղղվի դեպի Եվրոպա, ապա դրա տնտեսական հետևանքները կարող են անմիջապես զգացվել հասարակության լայն շերտերի կողմից։ Առաջին հերթին դա կազդի մարդկանց սոցիալական վիճակի վրա՝ արտահայտվելով գների, աշխատատեղերի և ընդհանուր տնտեսական կայունության մակարդակով։
Այս համատեքստում կարևոր է նաև հասկանալ, որ հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակներում Եվրոպական Միության արձագանքը սահմանափակ է լինելու։ Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ նման դեպքերում եվրոպական կառույցները հիմնականում սահմանափակվում են քաղաքական հայտարարություններով և հումանիտար աջակցությամբ՝ խուսափելով ավելի խոր ներգրավվածությունից։
Այսպիսով, Հայաստանի առջև կանգնած է բարդ ընտրություն։ Անհրաժեշտ է սթափ գնահատել հնարավորություններն ու ռիսկերը՝ հասկանալով, թե իրականում ինչ կարող է առաջարկել Եվրոպական Միությունը և արդյոք այդ առաջարկը համապատասխանում է երկրի երկարաժամկետ շահերին։ Հակառակ դեպքում, առանց հետևանքները լիարժեք գիտակցելու արված քայլերը կարող են հանգեցնել այնպիսի իրավիճակի, երբ երկիրը կկանգնի նոր մարտահրավերների առաջ՝ առանց բավարար աջակցություն ունենալու դրանք հաղթահարելու համար։
Բաքվում դատում են Հայաստանին. ինչո՞ւ է Փաշինյանի իշխանությունը լռում. Էդմոն Մարուքյան
«Ընդդիմությունը գնում է «պատերազմ». ինչպիսի՞ն է լինելու ապագա խորհրդարանը». «Փաստ»
Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի և ԵՊՀ-ի համագործակցությունը շարունակվում է
Խնդիրը լուծվեց․ ինչպես խոստացել էինք Կուրթանի, Գյուլագարակի, Գարգառի մեր աշխատասեր գյուղացիներին․ Նա...
Դավիթ Ղազինյանի գործը ռեկորդային արագությամբ ուղարկել են դատարան, գիտեին՝ մանդատ վերցնելու օրն է
Նարեկ Կարապետյանի հետ կապված միայն կարող է լինել քաղաքական հետապնդում, պատվեր ու վրեժխնդրություն
Իշխանությունների պատճառով մեր երկրում մարդիկ դարձել են շատ կոնֆլիկտային, իսկ կյանքը՝ լարված. Մենուա ...
Հայկական պետականության «ողնաշարի» թիրախավորումը. ինչպե՞ս է Բաքվի բազմամյա երազանքն իրականություն դառ...
Նարեկ Կարապետյանը պատգամավոր է լինելու, բայց ԿԸՀ-ն իր մասով միջնորդություն պիտի այսօր քննի
ԲՐԻԿՍ-ը պարտավոր է հրապարակավ պաշտպանել և իր գործողություններով աջակցել Իրանին․ Խաչիկ Ասրյան