Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Խաղաղություն կառուցելու համար պետք չէ հրաժարվել հիշողությունից. արժեհամակարգային լրջագույն վտանգներն ու կորսված հնարավորությունները. «Փաստ» Ովքե՞ր են իրականում «հրահրում», և ինչո՞ւ չեն տրվում կոնկրետ անուններ. «Փաստ» «Նույնիսկ իշխանությունները չգիտեն, թե Հայաստանը ինչ է ուզում կամ որ ուղղությամբ է շարժվում». «Փաստ» Ընդդիմությունը վերցնում է արտահերթ ընտրությունների ձեռնոցը. «Փաստ» Հպարտ քաղաքացու ուղեցույցը. ինչպես տաքանալ սեփական ինքնիշխանությամբ. «Փաստ» «Վախի վաճառականի» վերջին խաղաթուղթը. ինչու է Փաշինյանի քաղաքական ապագան անդառնալիորեն կախված Բաքվի պահանջներից. «Փաստ» Վառելիքի թանկացման դեմ ի՞նչ կարող է անել Կառավարությունը, որ չի անում. Տիգրան Դումիկյան Մենք պատրաստ ենք, միայն օրն ասեք․ Նարեկ Կարապետյանը՝ Փաշինյանի՝ արտահերթ ընտրություններին վերաբերող հայտարարության մասին Հայտարարություն իրավապահների ռեպրեսիվ գործողությունների և դրանով Ստեփանավանում ընտրություններին ապօրինի ﬕջամտելու վերաբերյալ Թուրքիան փորձելու է ավելի նշանակալի դեր վերցնել տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի ձևավորման գործում. Արտակ Զաքարյան Թեհրանը մերժել է ԱՄՆ-ի առաջարկները՝ չնայած նոր հարվածների սպառնալիքին․ Զաքարյան Իսկ Արդբեջանն իրականում ցանկանո՞ւմ է խաղաղություն. «Փաստ»
ՀՀ իշխանությունը պետք է պատասխանի մի պարզ հարցի. ինչո՞ւ է խուսափում ժողովրդի կարծիքը լսելուց և նրա կամքը կատարելուց. Հրայր ԿամենդատայանԸնդդիմադիր դաշտի և քաղաքական գործիչների համար այս խնդիրը լուծելու և ձայների փոշիացումը կանխելու համար քաղաքագիտական և ընտրական պրակտիկայում սովորաբար կիրառվում են հետևյալ մոտեցումները. Հ. ԿամենդատյանԻշխանությունները մեր երկիրը հասցրել են խորագույն ճգնաժամի և շարունակում են անպատասխանատու վարքագիծը. Արմեն ՄանվելյանԳազի օգտագործումը Հայաստանում դառնալու է մեծ շռայլություն. Հրայր ԿամենդատյանՄեր երկրի իշխանությունները շարժվում են ալիևյան օրակարգով. Մենուա ՍողոմոնյանԺողովուրդը դեռ շարունակում է ապրել իշխանության ստեղծած վախի մթնոլորտում. Ցոլակ ԱկոպյանՎայրի բնությունը՝ օբյեկտիվի միջով․ Բերտա Մարտիրոսյանը՝ Mining Armenia Forum 2026-ի բեմումՄի՛ հրաժարվեք փոփոխություններ անելու ձեր իրավունքից. տեսանյութԿոչ եմ անում ստեփանավանցիներին մասնակցել ընտրությանը. պետք է տապալել բռնապետական համակարգը. Լենա ՄաթևոսյանԿոնվերս Բանկը COP17-ում ներկայացնում է կայուն ֆինանսավորման փորձը Խաղաղություն կառուցելու համար պետք չէ հրաժարվել հիշողությունից. արժեհամակարգային լրջագույն վտանգներն ու կորսված հնարավորությունները. «Փաստ» Ովքե՞ր են իրականում «հրահրում», և ինչո՞ւ չեն տրվում կոնկրետ անուններ. «Փաստ» «Նույնիսկ իշխանությունները չգիտեն, թե Հայաստանը ինչ է ուզում կամ որ ուղղությամբ է շարժվում». «Փաստ» Ընդդիմությունը վերցնում է արտահերթ ընտրությունների ձեռնոցը. «Փաստ» Իշխանական օրակարգի սպառումն ու Սամվել Կարապետյանի քայլը. ո՞րն է լինելու քաղաքական հանգուցալուծումը. «Փաստ» Հպարտ քաղաքացու ուղեցույցը. ինչպես տաքանալ սեփական ինքնիշխանությամբ. «Փաստ» «Վախի վաճառականի» վերջին խաղաթուղթը. ինչու է Փաշինյանի քաղաքական ապագան անդառնալիորեն կախված Բաքվի պահանջներից. «Փաստ» Կարևոր նախադեպ Հայ Եկեղեցու համար. դատական համակարգը հրաժարվում է դակել իշխանությունների պառակտիչ որոշումները. «Փաստ» Պուտինը մի շարք հանձնարարականներ է տվելՀոկտեմբերի 26/27-ին տասնյակ հասցեներում գազ չի լինելու
Մամուլի տեսություն

Ինչո՞ւ է իշխանությունն ինքն իրեն դնում զավեշտալի վիճակում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Վերջին շրջանում հանրության սևեռուն ուշադրությանն արժանացած իրադարձություններից մեկն, ինչ խոսք, ՀՀ երկրորդ նախագահ, «Հայաստան» դաշինքի առաջնորդ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ նոր քրեական վարույթ նախաձեռնելու փաշինյանական իրավապահների «նախաձեռնությունն» էր: Իսկ ի՞նչ կա դրա տակ: Հարցը կարող է հռետորական թվալ՝ հաշվի առնելով, որ վերջին ութ տարվա ընթացքում ընդդիմադիրների նկատմամբ գործեր «կարելու» պակաս չենք ունեցել, իսկ այդ գործերի «տակ» երբեք էլ ոչինչ չի եղել, այսինքն՝ բացառապես քաղաքական դրդապատճառներով սարքվել են:

Այդուամենայնիվ, հետաքրքիր է, թե այս անգամ ինչի մասին է խոսքը: Պարզվում է՝ «գործը» կառավարության 22 տարվա վաղեմության մի որոշման մասին է: Դրա հետ կապված՝ այդ ժամանակ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին մեղսագրվող բուն «հանցավոր» արարքն էլ, պարզվում է, այն է, որ... վավերացրել է կառավարության այդ որոշումը: Վերջ: Հա, դա իսկապես էլ «վերջն է», բայց... խոսակցական առումով: Ո՞րն է խնդիրը: Իսկ խնդիրն այն է, որ փաշինյանական իշխանությունն ամեն գնով ինչ-որ բան գտնելու ճանապարհին պարզապես ինքն իրեն դրել է զավեշտալի վիճակում:

Նախ՝ նշված «գործով» վաղեմության բոլոր ժամկետները վաղուց անցել են: Երկրորդ՝ տվյալ ժամանակաշրջանում գործող Սահմանադրության և օրենքների համաձայն, ՀՀ նախագահը ուղղակիորեն պետք է վավերացներ կառավարության ընդունած որոշումները: Դա նախագահի սահմանադրական պարտականություններից մեկն էր:

Է՜հ, կառավարությունը որոշել է, նախագահն էլ՝ վավերացրել: Այն ժամանակվա օրենքներով, կառավարության որոշումների վրա վետո դնելու իրավասություն նախագահը չի ունեցել: Այսինքն, նա չի կարող պատասխանատվության ենթարկվել նրա համար, որ... իրականացրել է Սահմանադրությամբ իրեն վերապահված պարտականությունները:

Մի խոսքով, իշխանությունները նորից հերթական «գործն» են բացում, որն էլի քարուքանդ եղած է ի սկզբանե: «Գործ», որից ոչ թե իրավաբանականի առաջին կուրսի ուսանողը, ոչ թե նույնիսկ իրավաբանականի դիմորդը, այլ տրամաբանող ցանկացած մարդ հաշված րոպեների ընթացքում քարը քարի վրա չի թողնի:

Իսկ թե ինչու են նորից այս ամբողջ շոուն սարքել, արդեն առանձին խոսակցության թեմա է...

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում