Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Եվրոպական ճգնաժամի արմատները. հին խնդիրներին արագ լուծումներ չկան. «Փաստ» «Այս խնդիրը գործնականում լուծելու համար ռազմաքաղաքական որոշումներ են անհրաժեշտ». «Փաստ» Ընդդիմությանը «քլնգելը» հեշտ է, դրա համար բանտ չեն տանում. «Փաստ» Առողջապահության «թղթային հեքիաթը» և դեղորայքային կոլապսը. ինչո՞ւ են հայաստանցիները թանկ վճարում կյանքի համար. «Փաստ» Հանքարդյունաբերությունը փոխում է դեմքը. ի՞նչ է սպասվում Հայաստանի ընդերքին. «Փաստ» Գյումրիում հայտարարվել է մասշտաբային բարեգործական նախաձեռնության մասին. Քըրք Քըրքորյան փողոցը կհիմնանորոգվի. «Փաստ» Ահազանգ Շիկահողից. երբ բնությունն աղաղակում է, իսկ աշխարհը «կանաչ» ֆորումներ է անցկացնում. «Փաստ» Առաջիկայում ավելի ինտենսիվ ու մասշտաբային կերպով, այդ ամենի առանցքը դառնալու է հենց արհեստական բանականություն. Արտակ Զաքարյան Եթե դեղերը կարողանային խոսել. «Ուժեղ Հայաստանը» Զբոսաշրջության խաբուսիկ աճն առանց առաջընթացի. ինչո՞ւ չենք կարողանում մեր ունեցածը մատուցել աշխարհին. «Փաստ» «Միահեծան, իշխանությունն ամբողջովին իր ձեռքը հավաքած ու բոլորի հանդեպ կասկածամտությամբ լցված անձի հետ գործ ունենք». «Փաստ» Պարզապես մասնավոր սեփականության հափշտակություն. «Փաստ»
Ակբա բանկը տեղաբաշխում է դրամային և դոլարային պարտատոմսերՖասթ Բանկի բիզնեսի վարկավորման նոր մոտեցումները․ Արտավազդ ԹառոյանՄի օր էլ Փաշինյանը Երևանի թաղամասերից մեկը չի համարի Հայաստան. Մարիաննա ՂահրամանյանՄիասին կարող ենք կառուցել զարգացող, բարեկարգ ու նոր հնարավորություններով լի Գավառ. ՀայաՔվե «Հայկական քվե» կուսակցության թիմը Գավառում շարունակում է առաջ ընթանալԴեղերի էժանացում՝ եվրոպական փորձով. «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության օրենսդրական նոր նախաձեռնությունը. տեսանյութԴեղերի գների նվազեցմանն ուղղված բարեփոխումը կնպաստի մեր քաղաքացիների կյանքի բարելավմանը. Մարիաննա ՂահրամանյանԳավառում քարոզարշավը շարունակվում է. ՀայաՔվեՆիկոլի «գեոպոլիտիկ հեդոնիզմը». Արմեն ՀովասափյանԱյս շրջագայության արդյունքները կարևոր կլինեն ոչ միայն Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության, այլև անձամբ Մակրոնի համար. Զաքարյան «ՀայաՔվե»-ն պատրաստվում է կրկին դիմել Մագդալենա Գրոնոյին՝ Արցախի վերաբերյալ հասցեական մի շարք հարցադրումներովՄեր տարածաշրջանում կլինի կայուն խաղաղություն, երբ Նիկոլն ու Ալիևը չլինեն իշխանության. Արշակ ԿարապետյանCOP 17-ի ստվերում. ինչո՞ւ օդի աղտոտվածության խնդիրը դեռ չի լուծվում Ի պատասխան Նիկոլ Փաշինյանի՝ ժամեր առաջ կատարած հրապարակմանը. Անդրանիկ ԳևորգյանԱյն մասին, թե ինչու մեր նորահայտ բռնապետը, ինչպես և պատմության մեջ որևէ բռնապետություն, ընդունակ չեն հաղթել մեր եկեղեցուն. Ավետիք ՉալաբյանԵրբ Ալիևը պահանջում է փոխել դիրքորոշումը, Փաշինյանն իսկույն կատարում է շեֆի հրամանը. տեսանյութՀոկտեմբերի 16-ին և 17-ին Ծաղկաձորում անցկացվող Mining Armenia Forum 2026-ն այս տարի կրում էր ռեսուրսներից՝ հնարավորություններ խորագիրըԱյսօր Ֆրանսիան արդեն իսկ կանգնած է բախտորոշ որոշման առջև. Մհեր ԱվետիսյանԵվրոպական ճգնաժամի արմատները. հին խնդիրներին արագ լուծումներ չկան. «Փաստ» «Այս խնդիրը գործնականում լուծելու համար ռազմաքաղաքական որոշումներ են անհրաժեշտ». «Փաստ»
Մամուլի տեսություն

Բայց ո՞վ էր ձեզ ասել, որ գնում ենք... ԵՄ. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Փաշինյանի գլխավորած իշխանության վարած արտաքին քաղաքականությունը, եթե այն կարելի է այդպես անվանել, այս ընթացքում մի շարք բնորոշումների է արժանացել ամենատարբեր փորձագետների, քաղաքագետների կողմից: Տպավորված բնորոշումների շարքում կարելի է առանձնացնել «երկու աթոռի վրա նստելը» կամ «լարախաղացությունը»:

Խոսքը, հասկանալի է, Փաշինյանի ու նրա թիմի արտաքին քաղաքական կողմնորոշման «մանևրների» մասին է: Օրինակներ, ցավոք, շատ կարելի է բերել:

Փաշինյանի նման երերումների ցայտուն դրսևորումներից մեկը, այսպես ասած, «դեպի Եվրամիություն» ընթանալու ուղեգիծն է, որը նա ու իր թիմը ջանում են մեկտեղել Եվրասիական տնտեսական միության մեջ մնալու և «ռեէքսպորտային» եկամուտներ «բռնելու» հետ: Տարիներ շարունակ դրա վրա մի ամբողջ քարոզչաքաղաքական դղյակ են կառուցել: Պետք է նկատել՝ ավազե «դղյակ»: Ավազե, այո: Բայց տապալումը դղրդյունով էր: Դա օրերս տեղի ունեցավ ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի ու ՀՀ ԱԳ նախարար Արարատ Միրզոյանի երևանյան համատեղ ասուլիսում:

Նախ՝ հիշեցնենք, որ ընդամենը մարտի 26-ին ՀՀ Ազգային ժողովը երկրորդ ընթերցմամբ և ամբողջությամբ ընդունեց «ԵՄ-ին Հայաստանի անդամակցության գործընթացի մեկնարկի մասին» օրենքի նախագիծը: Հատուկ ընդգծենք. դրան կողմ քվեարկեց միայն ՔՊ-ն, իսկ ընդդիմադիր երկու խմբակցությունները հրաժարվեցին մասնակցել այդ «ցուցադրությանը», նախագիծն էլ բնորոշեցին որպես անորակ բաժակաճառ...

Հիմա վերադառնանք ասուլիսին: Արարատ Միրզոյանն ասում է. «Հայաստանի Հանրապետությունը Եվրոպական միության անդամակցության հայտ չի ներկայացրել, այդ ուղղությամբ բանակցություններ չեն վարվում»:

Ահա և վերջ: Բայց այստեղ մի շարք նոր հարցեր են ծագում. օրինակ՝ այն ո՞վ էր, ավելին՝ այն ովքե՞ր էին և ովքե՞ր են, որ տարիներով կոշտուկում էին հանրության լսելիքը, շոյում մարդկանց նուրբ հույզերը, թե՝ «տեսեք, հեսա մտնում ենք Եվրամիություն, քիչ մնաց»: Հիշո՞ւմ եք՝ Փաշինյանն ու նրա թիմակիցները ինչպես էին փախցնում հանրության մի մասի հույզերը, թե՝ կգնաք Միլան, մի գավաթ սուրճ կըմպեք, կգաք, ինչ վիզա, ինչ բան...

Բայց, կրկնենք, ընդամենը երկու ամիս առաջ աղմուկ-աղաղակով, կարելի է ասել՝ քարոզչական լայնածավալ արշավի ուղեկցությամբ Փաշինյանի ՔՊ-ն, հպարտ մենության մեջ, ընդունեց սատելիտ կուսակցությունների «նախաձեռնած» ու ստորագրահավաքով ԱԺ մտած (ականջը կանչի «Հայաքվեի» ստորագրահավաքի, որ ավելի շատ ստորագրություն էր հավաքել, բայց այդպես էլ լիագումար նիստի չհասավ նույն ՔՊ-ի ձեռքով) «Եվրամիությանն անդամակցելու գործընթացի» օրենքը:

Ու հիմա նույն ՔՊ-ի իշխանության ամենաառանցքային դեմքերից մեկը՝ ԱԳ նախարարը, որը ուղիղ գծով Փաշինյանի արտաքինքաղաքական հանձնարարությունների կատարողն է, Ռուսաստանի ԱԳ նախարարի կողքին կանգնած, անմեղ-չքմեղ տոնայնությամբ ասում է՝ չէ՜, ի՞նչ ԵՄ, ի՞նչ հայտ, ի՞նչ անդամակցել... ա՜յդ էր պակաս: Մի խոսքով՝ չկա նման թեմա, հարցը փակված է:

Դեռ մի քանի ամիս առաջ, երբ հանրայինքաղաքական օրակարգ բերվեց հիշյալ օրինագիծը, ոչ իշխանական մեկնաբանները գրեթե միաբերան նշում էին, որ այն մի քանի նպատակ է հետապնդում, որոնցից ոչ մեկը ԵՄ-ին իրապես անդամակցելու հետ կապ չունի: Առաջին. խոսքը քարոզչական հերթական հնարքի մասին է, հանրության՝ «դեպի Եվրոպա մղվող» մի մասի բարեհաճ տրամադրությունը շահելու համար: Երկրորդը, որ Փաշինյանի համար ավելի կարևոր էր, իրեն բացահայտորեն սատարող, այսպես կոչված, «արևմտամետ շրջանակների» սիրտը շահելն է, նրանց «փշի-փշի անելն» ու իրենց ծառայելու տիրույթում պահելը: Երրորդը՝ նման հռետորաբանությամբ Ռուսաստանի հանդեպ «մանր անախորժություններ» անելը, թերևս:

Ու մեկ էլ, խնդրեմ, ընդամենը 1-2 նախադասությամբ այդ ամենը «ջրվում» է: Իսկ ջրողն էլ հենց Փաշինյանի ԱԳ նախարարն է: Այսինքն, իրենց՝ օդում հյուսած «դղյակը» հենց իրենց ձեռքով էլ քանդեցին:

Եթե ի մի բերենք Փաշինյանի ու նրա իշխանության մոտեցումը, ապա, բացի այն, որ անհարմար ու տհաճ բան է ստացվում, նաև այսպիսի գրոտեսկային պատկեր է ձևավորվում. երկուշաբթի՝ «գնում ենք Եվրամիություն», երեքշաբթի՝ «չէ՛, չենք գնում»... ուրբաթ՝ «վա՜յ, ախր, էդ ե՞րբ ենք ասել, թե գնալու ենք...»: Նման իշխանությանը ո՞վ կարող է լուրջ վերաբերվել կամ լուրջ ընդունել:

Բայց չարաչար սխալվում են նրանք, որ կարծում են, թե՝ վերջ, այս շրխկան բացահայտում-մերկացումով հարցը փակվեց: Այդպես կարծողները երևի լավ չեն ուսումնասիրել Փաշինյանի գործելաոճը: Առաջիկա ընտրությունների շեմին (արտահերթ, հերթական՝ կարևոր չէ) Փաշինյանն ու ՔՊ-ն էլի ու էլի են խաղացնելու «Եվրամիությանն անդամակցելու», այսպես ասենք, քարոզչական գազարը:

Կփորձեն համենայն դեպս: Չնայած, նրանց երևի պետք է հուշել, որ «շպագատ» անելիս ծանր վնասվածք ստանալու հավանականությունը սարսափելի մեծ է... Ու ցավոտ:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում