Ի՞նչ հետևանք կարող է ունենալ ագրեսիվ Ալիևի և պարտված Նիկոլի խաղաղության պայմանագիրը․ Տեր Վրթանես
Տարածաշրջանում նոր քաղաքական զարգացումների ֆոնին կրկին ակտիվացել են խոսակցությունները Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հնարավոր խաղաղության պայմանագրի մասին։ Թեև իշխանությունները խոսում են տարածաշրջանային կայունության ու «խաղաղ ապագայի» մասին, փորձագետների և հասարակական շրջանակների մեծ մասը այս գործընթացին վերաբերվում է կասկածով և մտահոգությամբ։
Բազմաթիվ վերլուծաբաններ ընդգծում են, որ այսպես կոչված խաղաղության պայմանագիրը կարող է իրականում ամրագրել ոչ թե խաղաղություն, այլ` պարտության պայմաններ՝ Հայաստանի համար ստեղծելով երկարաժամկետ անվտանգային և քաղաքական վտանգներ։
Ռիսկերն ու հնարավոր հետևանքները
Փորձագիտական համայնքում առանձնացվում են մի շարք հիմնական ռիսկեր․
1. Տարածքային կորուստների վտանգ – սահմանազատման և սահմանագծման գործընթացների անվան տակ կարող են տեղի ունենալ նոր զիջումներ Հայաստանի ինքնիշխան տարածքների հաշվին։
2. Անվտանգության երաշխիքների բացակայություն – առանց միջազգային վերահսկողության և հստակ մեխանիզմների, Ադրբեջանը՝ որի առաջնորդը շատերի կողմից ճանաչվում է որպես ագրեսիվ կողմ, կարող է շարունակել ճնշման քաղաքականությունը՝ նոր նախապայմաններ առաջադրելով։
3. Ներքաղաքական պառակտում – հասարակության մեծ մասը չի վստահում գործող իշխանությանը, ինչն այս գործընթացը դարձնում է ներքին անկայունության աղբյուր։
4. Տարածաշրջանային ազդեցությունների խորացում – Թուրքիայի և Ադրբեջանի միացյալ ճնշումը կարող է կտրուկ նվազեցնել Հայաստանի արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը։
Խաղաղությունը չի կարող լինել պարտությունից ծնված
Թեև խաղաղության գաղափարը համընդհանուր դրական արժեք է, սակայն այն չի կարող կայանալ առանց փոխադարձ հարգանքի և հավասարության։ Եթե փաստաթուղթը ստորագրվում է այն պայմաններում, երբ մի կողմը պարտված է, իսկ մյուսը շարունակում է ագրեսիվ քաղաքականություն, ապա դա չի կարող կոչվել իսկական խաղաղություն։
Նման պայմանագիրն, ըստ վերլուծաբանների, կարող է ընդամենը ժամանակավոր դադար լինել՝ նոր ճնշումների և պահանջների նախերգանք։
Այսօր ամենակարևոր հարցն այն չէ, թե ե՞րբ կամ որտե՞ղ կստորագրվի խաղաղության պայմանագիրը, այլ՝ ի՞նչ բովանդակություն այն կունենա։ Առանց ազգային շահերի պաշտպանության, ռազմական հավասարակշռության վերականգնման, միջազգային հստակ երաշխիքների և հասարակական լայն քննարկման, խաղաղությունը կմնա թղթի վրա գրված պատրանք։
Տեր Վրթանես Բաղալյան




















Մենք կբերենք խաղաղություն՝ առանց մեր անկախությունից հրաժարվելու. Ուժեղ Հայաստան
Քաղաքականապես հասուն ազգերը երկու կարգավիճակ ունեն․ կա՛մ ունեն անկախ պետականություն, կա՛մ պայքարում ...
«Սեպտեմբերի 21-ը պետք է դառնա Հայաստանի ինքնիշխանության վերականգնման օրը». Խաչիկ Ասրյան
Ուժեղ Հայաստան լինելու է. Տիգրան Աբրահամյան
Մենք նոր արմատներ ենք գցելու այն հողում, որից փորձելու են մեզ արմատախիլ անել․ Գոհար Մելոյան
Մենք պարտավոր ենք շարունակել պայքարը՝ հանուն հզոր, անվտանգ և արժանապատիվ Հայաստանի. Էդմոն Մարուքյան
Ամփոփվել են հոկտեմբերի 25-ի ՏԻՄ ընտրություններին կուսակցությունների և դաշինքների առաջադրումները
Իդրամով արդեն կարելի է վճարել Glovo-ում. սպասված համագործակցությունն իրականություն է
Իշխանությունը և դատական համակարգը իրավունք չունեն խառնվելու եկեղեցու ներքին գործերին. Ավետիք Չալաբյա...
36 տարի անց․ անկախության շարժման երազանքն ու այսօրվա Հայաստանը․ Արմեն Մանվելյան