Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Աշխարհաքաղաքական հսկաների Շենժենի բենեֆիսն ու անկայուն աշխարհակարգի խորհրդանշական արտացոլումը. «Փաստ» Ո՞ւմ է բաժին հասնելու առաջին և ամենաուղիղ հարվածը. «Փաստ» «Գուցե իր հույսն արտահերթ ընտրոււթյունների իմաստով հանկարծակիությունն է, որ ընդդիմությունը չկարողանա համախմբվել». «Փաստ» Կոնկրետ քայլերն ու գործողությունները միայն կարող են որևէ բան «ասել». վստահության բացակայությունն ու «հեղափոխության սինդրոմը». «Փաստ» Կկուն կանչե՞ց. որտեղի՞ց են գալիս Փաշինյանի նյարդայնության գրգիռները. «Փաստ» Ուսուցիչների որքա՞ն թափուր հաստիք կա դպրոցներում. «Փաստ» 300 հազար դրամ տուգանք՝ 700 միլիոնանոց «ջեքփոթի» դիմաց. ինչպես են համայնքային բյուջեները վերածվել ընտանեկան բիզնեսի. «Փաստ» Քաղաքական խոհանոցի «ֆիրմային» ուտեստը. «Եթե պարտվեմ, կհեռանամ». «Փաստ» ՊՆ-ն փորձում է հասարակական դիսկուրսից դուրս մղել ոչ մարտական պայմաններում բանակում զոհերի խնդիրը․ Մարիաննա Ղահրամանյան Մեզ շրջապատող տարածաշրջաններն այնուհանդերձ պատրաստվում են նոր բախումների․ Արտակ Զաքարյան Թվային դարաշրջանի սրացող «համավարակը». ի՞նչ վտանգներով է հղի էկրանների առջև չափից ավելի երկար ժամանակ անցկացնելը. «Փաստ» Ընդդիմությունը մեծ ռիսկեր է տեսնում, իշխանությունը հակադարձում է. «Փաստ»
Թվային լուծումներ՝ մեկ էկոհամակարգում․ IDBank-ը՝ DigiTec 2026-ումԱշխարհաքաղաքական հսկաների Շենժենի բենեֆիսն ու անկայուն աշխարհակարգի խորհրդանշական արտացոլումը. «Փաստ» Ո՞ւմ է բաժին հասնելու առաջին և ամենաուղիղ հարվածը. «Փաստ» «Գուցե իր հույսն արտահերթ ընտրոււթյունների իմաստով հանկարծակիությունն է, որ ընդդիմությունը չկարողանա համախմբվել». «Փաստ» Կոնկրետ քայլերն ու գործողությունները միայն կարող են որևէ բան «ասել». վստահության բացակայությունն ու «հեղափոխության սինդրոմը». «Փաստ» Կկուն կանչե՞ց. որտեղի՞ց են գալիս Փաշինյանի նյարդայնության գրգիռները. «Փաստ» Ուսուցիչների որքա՞ն թափուր հաստիք կա դպրոցներում. «Փաստ» 300 հազար դրամ տուգանք՝ 700 միլիոնանոց «ջեքփոթի» դիմաց. ինչպես են համայնքային բյուջեները վերածվել ընտանեկան բիզնեսի. «Փաստ» Քաղաքական խոհանոցի «ֆիրմային» ուտեստը. «Եթե պարտվեմ, կհեռանամ». «Փաստ» Ռուբիոն անհրաժեշտ է համարել ՌԴ-ի, Չինաստանի և ԱՄՆ առաջնորդների պարբերական խորհրդակցություններըԱռաջին կուրսեցիների ուսման վարձը կփոխհատուցվի 100%-ով, ուսանողները կստանան նաև կեցության աջակցություն․ նոր նախագիծԵրկուշաբթի լույս չի լինելու․ հասցեներՄխիթարյա՞ն, թե՞ Սուչիչ. Կիվուն ընտրության առաջ է Ատալանտայի հետ խաղից առաջՀզոր փոթորիկը գրեթե ամբողջությամբ ավերել է Բրազիլիայի Տուպանսիրետան քաղաքըԱդրբեջանցիները փորձում են յուրացնել նաև Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերանՏեղումները կլինեն ինտենսիվ․ ի՞նչ եղանակ սպասել նոյեմբերի 21-ից 25-ինԵրբ ամբողջ Հայաստանը մի թիմ էր․ Նիկիտա Սիմոնյանն ու «Արարատ-73»-ըԳազից մինչև գույքահարկ. սահմանամերձ բնակիչների արտոնությունները կերկարաձգվենՏափերականի դպրոցի առաջին դասարանի ուսուցչուհին սկոտչով փակել է աշակերտների բերաններըՀայաստանի 3 ծանրորդ կմասնակցի օլիմպիական վարկանիշային մրցաշարին

Քաղաքական խոհանոցի «ֆիրմային» ուտեստը. «Եթե պարտվեմ, կհեռանամ». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

 Քաղաքական խոհանոցում կան ճաշատեսակներ, որոնք պատրաստվում են բացառապես հյուրերի ախորժակը գրգռելու, բայց երբեք սեղանին չդնելու համար։ Դրանցից ամենահայտնին «Եթե պարտվեմ՝ կհեռանամ» «ֆիրմային» ուտեստն է։ Առաջին հայացքից այն թվում է չափազանց ազնիվ և ասպետական՝ կարծես մենամարտի հրավեր, որտեղ մի կողմը սեղանին է դնում իր ամբողջ քաղաքական կապիտալը և ասում. «Ահա կարճ ճանապարհը, եթե ուզում եք ինձանից ազատվել, համեցեք»։

Սակայն քաղաքական փորձառություն ունեցող դիտորդները վաղուց են սովորել կարդալ ոչ թե մենյուի խոշոր տառերը, այլ խոհարարի ձեռքի շարժումները։ Իրականում սա ոչ թե ազնիվ քաղաքական խաղ է, այլ դասական քաղաքական խայծ՝ խնամքով ամրացված հանրաքվեի կարթին։ Հաշվարկը պարզ է, նույնիսկ մանրամասն հաշվարկված. եթե ընդդիմությունը կուլ տա այդ խայծը և մտնի քարոզարշավի մեջ, ապա ակամա կլեգիտիմացնի մի գործընթաց, որի ողջ օրակարգը, հարցադրումները և խաղի կանոնները, քննադատների համոզմամբ, գծված են Երևանի և Բաքվի իշխանական կաբինետներում։ Այդ պահից սկսած՝ հասարակական դժգոհության ամբողջ էներգիան կուղղվի ոչ թե իրական խնդիրների լուծմանը, այլ օտար օրակարգով ձևավորված քվեաթերթիկի «Այո»-ի ու «Ոչ»-ի շուրջ անվերջ բանավեճերին։

Այստեղ, սակայն, առաջանում է մի փոքրիկ, բայց վճռորոշ խոչընդոտ՝ հիշողությունը։ Քաղաքականության մեջ ամենադժվար բանը նույն հնարքը երկրորդ կամ երրորդ անգամ կիրառելն է այնպիսի լսարանի առաջ, որն արդեն անգիր գիտի սցենարի ավարտը։ Երբ տարիներ շարունակ հնչած խոստումների և իրական քայլերի միջև ձևավորվում է մի ամբողջ կիրճ, որտեղ կարելի է էքսկուրսիաներ կազմակերպել «Խոստացվածը և կատարվածը» խորագրով, ցանկացած նոր «վճռական առաջարկ» ընկալվում է խոր թերահավատությամբ։

Ընդդիմադիր դաշտը նայում է այդ կարթին, տեսնում է փայլուն խայծը, բայց միաժամանակ նկատում է նաև թաքնված թելը։ Բոլորն արդեն գիտեն, որ եթե նույնիսկ «Ոչ»-ը հաղթի, խոստացված հրաժարականի փոխարեն միշտ կգտնվի մի նոր, «ստեղծագործական» բացատրություն. պարզվելու է, որ ժողովուրդը պարզապես դեռ պատրաստ չէր այդքան առաջադեմ փոփոխությունների, որ տեքստը խմբագրման կարիք ունի, իսկ իրականում հենց այս պահին երկիրը լքելը կլինի ծայրահեղ անպատասխանատվություն պետության հանդեպ, ուստի պետք է մնալ և «շտկել սխալները»։

Արդյունքում ստացվում է մի զավեշտալի տեսարան. ձկնորսը կանգնած է ափին, ոգևորված թափահարում է կարթը և հրավիրում` «եկե՛ք, սա ձեր շանսն է», մինչդեռ արդեն փորձառության դառը դաս ունեցող քաղաքական հանրույթը հանգիստ հետևում է այդ ներկայացմանը, շրջվում և լողում այլ ուղղությամբ՝ լավ իմանալով, որ այս ջրերում խոսքն ու գործը վաղուց տարբեր ափերում են ապրում։

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում